آخرین نقدها
آدم های جدیِ مزخرف!
امیرحسین نظری: خلاصه داستان فیلم شاید کمی تماشاگر را به اشتباه بیندازد. تماشاگر با این پیش فرض به تماشای فیلم می نشینید که فیلم درباره رابطه دختری با پدرش است و قرار بر این است که در طی فیلم این رابطه ترمیم شود اما فیلم فراتر از این هاست.
17 ساعت قبل
«جشن تولد» اثری موفق در ادای دین به مدافعان حرم
جبار آذین: سینمای ایران به طور جد نیازمند ورود به تولید چنین آثار درخشان و ارزشمندی است و باید به یکایک عوامل این اثر سینمایی تبریک گفت که علیرغم تمامی مشکلاتی که در روند تولید این فیلم داشته اند.
2 روز قبل
تنگ،تاریک،نمور؛ همچون قبر!
مسعود جلیلوند خسروی : قصه‌ی شهوت‌رانی‌های مادی و جنسی است به همراه فقر و فلاکت، نا امیدی‌ها و نامردی‌ها و برای جذاب‌تر شدن، کمی هم خون‌های ریخته شده در برفی که همواره می‌بارد.
3 روز قبل
نقد بررسی رئال انیمیشن مبارک
سید رمضان حسینی: خیلی از شخصیت‌های فیلم پتانسیل این را دارند که در یک مجموعه انیمیشن کوتاه در برنامه‌های کودک حضور داشته باشند. خاک خوردنشان در گنجه حیف است.
3 روز قبل
پت و مت سینمای ایران!
میلاد خدابنده: خوب بد جلف ویژگی اکثر کمدی‌های سینمایی دنیا یعنی نهادن یک غم پنهان در لایه‌های زیرین خود را ندارد، بلکه ساده شروع می‌شود، می‌خنداند و از همه مهمتر به ورطه ابتذال نمی‌افتد.
4 روز قبل
رهایی از جهنم جشنواره!
محدثه رسولی: نویسنده‌هایی که یا بلد نیستند برای کودک کار کنند و یا این روزها ترجیح می‌دهند فیلم‌نامه‌های مثلا نئورئالیستی بنویسند و کودکانی تیره‌بخت خلق کنند تا شاید از جوایز جشنواره‌های مختلف تکه حلبی‌ای هم نصیب آن‌ها بشود!
6 روز قبل
یادداشت روزنامه نگار اصلاح طلب درباره ماجرای نیمروز
محمد قوچانی: «ماجرای نیمروز» نمونه ای از گام های بلند نسل جدید جامعه ایران است که فارغ از انتخاب های سیاسی خود (از اصولگرا تا اصلاح طلب) می خواهد داده های تاریخی اش را به روز کند.
29 بهمن 1395
پیتزا با طعم تلخ اعتراض
مهدی شیرازی: دراماتیزه کردن سبک زندگی ایتالیایی اما به سبک ایتالیا تباران محله برانکس نیویورک. آمیختگی شهوت و خشم و در نهایت اعتراض.
29 بهمن 1395
سکته درام!
آرش فهیم: «یک روز بخصوص» هم بیشتر از این ناحیه ضربه خورده که ماجرایی را دستمایه پرداخت دراماتیک قرار داده که بسیار کلیشه‌ای به نظر می‌رسد.
29 بهمن 1395
نگار ویدیو کلیپی باحال است یا سینمایی آشفته؟!
علی ورامینی: رامبد جوان می‌خواست با این فیلم افق‌های تازه‌ای در سینمای ایران نشان دهد. اما احتمالا به واسطه دلمشغولی سال‌های اخیرش نمی‌داند که سینما فارغ از اینکه چه چیزی می‌خواهد بگوید، باید سینما باشد، یعنی به این بیندیشد که اولا چگونه می‌خواهد بگوید و منطق روایی داستان منسجم، مستحکم و باورپذیر باشد و ثانیا اجرای خوبی داشته باشد.
29 بهمن 1395
پدیده‌ای به نام ویلایی‌ها
طه محمدی: این فیلم فیلم جذاب موثر و واقع بینی بود که خستگی مخاطب از جشنواره‌ای که پشت سر گذاشتیم را از تن در میکند.
29 بهمن 1395
سریع و خشن
محمد احمدخانلو: فیلمساز خود را خدای فیلم می‌‎خواند و به نوعی یادآور می‎شود که تمام این‏ها فقط یک قصه بوده است. قصه‎ای ساده که با شور و حرارت تعریف کرده است.
29 بهمن 1395
حس‌وحال تلفیقی
رضا حسینی: بازی‌ها، کارگردانی به‌ویژه از نظر فضاسازی و موسیقی میخکوب‌کننده‌ی فیلم، دست‌کم اغلب تماشاگران و سینمادوستان را در اولین مواجهه می‌تواند مرعوب کند.
29 بهمن 1395
این رَه به ترکستان است!
محمد رضوانی‌پور: کاش سازندگان فیلم می‌توانستند کمی از شیفته‌گی خود به اثر کاسته و با الصاق عبارات سنگین و کمرشکنی چون «نگاهی مدرن به داستان کهن تاریخ بشر» به فیلم، موجبات سرگرمی مخاطبان سینماشناس را فراهم نکنند.
29 بهمن 1395
عقب افتادگی!
مهدی مافی: با وجود ظرفیت‌های خالی و جذاب اقتباس از رمان‌های فخیم ایرانی، آیا داستان محمدخانی- جاهد، با این حجم از فراوانی «احسن القصص» سینمای ایران است؟!
29 بهمن 1395
موتورسواری زنان!
محمد احمدخانلو: موتور مسابقه برای علاقه و پیک موتوری برای کار، مسئله‌ای که در فیلم چندین بار مورد اعجاب و اعتراض مردان مختلفی قرار می‌گیرد؛ نگاهی که ناشی از تفکر سنتی و جامعه است.
29 بهمن 1395
روشنفکری ذهنی، بدویت عینی
علی فرهمند: فیلم‌نامه‌نویس با نقاب نگارِ زیبا، تماشاگر را گول می‌زند و به سالن‌های سینما می‌کشاند وگرنه فیلم ضعیف‌تر از آن است که برای انتخاب نقش‌ها دلیلی دراماتیک وجود داشته باشد.
29 بهمن 1395
جوشش بی‌دوام
محمدرضا مقدسیان: موقعیت‌های داستانی با تم «گفتن یا نگفتن واقعیت»، «ترس و اضطراب از در میان گذاشتن حقیقت»، «ترس از واکنش طرف مقابل بعد از شنیدن این موضوع»، «عذاب وجدان و نگرانی و کشمکش درونی شخصیت‌ها»، «چشم‌پوشی یا پیگیری» و..
29 بهمن 1395
غیب شدن سناریست در لحظه آخر!
محمد رضوانی‌پور: کاتارسیس شخصیت؟! خیر. این پایان‌بندی صرفاً باعث ابتر ماندن پیرنگ و همچنین بی‌جواب ماندن سؤالات تماشاگر از فیلم است.
29 بهمن 1395
به کدامین گناه؟
مطهره زمانی: خوش‌بینانه‌ترین حالت این است که باور کنیم دعواهای صنفی تهیه‌کننده آنچنان بر فیلم تاثیر گذاشته که گره‌گشایی اصلی داستان فیلم هم در بین این دعواها گم شده است!
29 بهمن 1395