آخرین نقدها
فیلمی که نمی‌خنداند
رضا رستگار: فیلم ساعت ۵ عصر را نباید با دید کمدی‌های مرسوم سینمای ایران که فقط بدنبال گرفتن خنده از مخاطب هستند نگریست.باید قبول کرد که در ژانر کمدی‌های اجتماعی کم‌تجربه هستیم و هنوز در مرحله‌ی آزمایش و خطا به سر می‌بریم.
7 ساعت قبل
ادا بازی برای نمایش قشر زحمت‌کش!!!
حمید دلاوری: منوچهر هادی در «کارگر ساده نیازمندیم» هوای سرکشیدن به جهان کارگران را یافته است، با این توضیح که هیچ تفکر و برداشتی منطقی و عمیق از طبقه پایین جامعه ندارد و از این رو مرتب در فیلم به حرف ها و رفتارهای تکراری می‌رسیم.
7 ساعت قبل
«رگ خواب» زخمی است که از دردش مخاطب به خود آید
احسان زیورعالم: «رگ‌خواب» قرارش بر آن نیست قهرمانی زن عرضه کند؛ بلکه هدفش به نمایش گذاشتن عاقبت انفعال‌زدگی است، انفعالی که محصول جهان مدرنیته‌زده امروز است.
1 روز قبل
ترکیبی از فیلمفارسی و کمدی‌های سوپرمارکتی
محمد یوسفی‌پور: شاید حذف برخی از دیالوگ‌ها و حتی سکانس‌ها می‌توانست اندکی از وقاحت موجود در اثر را کم کند ولی در شرایط فعلی اکران اثر، نمی‌توان صرفا با اطلاق یک درجه بندی سنی +12 که البته بسیار مضحک و باورنکردنی است؛ تاثیر منفی چنین فیلمی را در جامعه نادیده گرفت.
2 روز قبل
فیلمی آشفته، با فیلمنامه‌ای بدون توجیه منطقی
زهرا پیامی: فیلم با آنکه بازی‌های حساب شده و نسبتا خوبی دارد و همچنین ریتم و تمپو فیلم نشان از کارگردانی خوب است اما در جذب و کشش مخاطب چندان موفق عمل نمی‌کند.
2 روز قبل
«پنچری»؛موفق ناکام؟
احمد رنجبر: کارگردان خواسته فضایی فانتزی خلق کند و در دل این اتمسر هم بخنداند و حرف‌های مهم بزند.متاسفانه این تلاش ثمر نداده و با سریال ناموفقی روبرو هستیم.
2 روز قبل
کور سوی امیدی به سمت مسیر درست سینما
محسن دریالعل: «بیست و یک روز بعد» یک شاهکار سینمایی نیست، اما کور سوی امیدی است به سمت مسیری که سینمای آینده ایران به آن به شدت نیاز دارد. سینمایی اجتماعی در مسیری درست. پرداخت به مشکلات سختی و نمایش بلوغ یک قهرمان از دل همین مصائب.
4 روز قبل
ساعت پنج عصر؛ تجربه‌گر و عبث‌نما
کیوان کثیریان: مهران مدیری با کارنامه ای بلند بالا و پروپیمان از کارهای تلویزیونی که تنوع نسبتا قابل قبولی هم در آن دیده می‌شود، حالا اولین فیلم سینمایی‌اش را ساخته. به گمانم اگر توقع از او – که معمولا مبنای قضاوت قرار می‌گیرد- کاملا بر پایه تجربه‌های تلویزیونی او بنا شود، راه به خطا رفته‌ایم.
5 روز قبل
فصل نرگس؛ خوش‌ساخت و فکرشده
ساناز رمضانی: «فصل نرگس» دومین ساخته نگار آذربایجانی بعد از فیلم «آیینه‌های روبرو» است که اکرانش را در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر آغاز کرد. «فصل نرگس» با محوریت اهدای عضو، فیلمی خوش‌ساخت و فکر شده است و ثابت می‌کند آذربایجانی فیلم‌سازی پر ایده و دغدغه‌مند است.
6 روز قبل
جاه طلبی ناگهانی «رامبد جوان» در برج میلاد
هفت صبح: رامبد جوان فینال «خنداننده شو» را به جای استودیو «خندوانه» در سالن همایش های برج میلاد برگزار کرد تا این گونه عظمت مسابقه را به رخ بکشد. این اتفاق اما تبدیل به پاشنه آشیل شد؛ چرایی اش را در این گزارش بخوانید.
24 مرداد 1396
نقشی کمرنگ و چهر‌ای بی‌هویت از زنان
نفیسه ترابنده: “اکسیدان” به قطع فیلمی است که نمی‌توان با خانواده و به خصوص فرزندان به تماشای آن نشست، حتی برای مخاطب بزرگسال نیز بعد از تماشای آن با اندکی تأمل بخاطر دیدن چنان فیلم سخیفی مشمئز کننده است.
23 مرداد 1396
یک طبل توخالی پرمدعا
ساناز رمضانی: «سارا و آیدا» آخرین اثر مازیار میری که بی‌صبرانه منتظرش بودیم و به نظر می‌رسید یکی از آس‌های جشنواره سی‌وپنج باشد، فقط یک طبل توخالی بود و به‌شدت ناامیدکننده. این روند فیلم‌های ضعیف و خسته‌کننده کم‌کم دارد به‌کلی ناامیدمان می‌کند.
23 مرداد 1396
بدون جغرافیا، بدون احساس
مدیسا مهراب پور: پایان فیلم هم همچون تمام لحظات دیگر فیلم ضعیف و بی‌منطق و بی سروته عمل می‌کند تا شاید یک جوری بتواند سروتهی به پراکنده‌گویی‌های ذهن کارگردان ببخشد. دریغا که تنها همه چیز را بدتر و بغرنج‌تر می‌کند.
22 مرداد 1396
ناکامی «پرستاران» ایرانی
منیژه خسروی: ما تا به حال سریال«پرستاران» نداشتیم، حالا ساختیم. بنابراین سفارش‌دهنده هم توقعاتی دارد که باید برآورده شود اتفاقا آن سکانس‌‌هایی که بیننده کمی خسته می‌شود سفارش آن‌هاست ولی باید باشد چرا که هدفی از نمایش آن وجود دارد و سفارش‌دهنده باید پاسخ اعتبار، هزینه و... را که صرف کرده، بگیرد.
22 مرداد 1396
یک کمدی تاریخ مصرف گذشته
رضا رستگار: فیلم‌هایی که صرفاً بر پایه شوخی‌های جنسی شکل گرفته‌اند و هدفی جز گیشه و جیب مخاطب را برای خود متصور نیستند. خندیدن و خنداندن کاری بسیار شایسته و پسندیده است،اما نه به هر وسیله‌ای و نه به هر کسی.
21 مرداد 1396
سوتی مهران غفوریان و رامبد جوان در بازی اسم فامیل خندوانه
بهروز ناصری: از برنامه تلویزیونی پربیننده‌ی خندوانه با پخش جهانی انتظار می‌رود در ارائه اطلاعات درست حتی در بازی‌های انتزاعی و فانتزی کوتاهی نکند.
20 مرداد 1396
به یک «کارگردان» ساده نیازمندیم!
هما یزدانی: فیلمساز اولین کنایه‌اش را نثار خود تهرانی‌ها می‌کند وقتی که می‌گوید «دختری که به تهران آمد دیگر فاتحه‌اش را باید خواند»، اما برای بقیه هم از چرکی ‌کم نمی‌‌گذارد.
19 مرداد 1396
نمایی از نوجوان، مادر، سرطان
نفیسه ترابنده: «بیست و یک روز بعد» فیلمی ارزشمند در ژانر کودک و نوجوان است که با فیلمنامه‌ای درست و شخصیت‌پردازی مناسب موجب می‌شود تا مخاطب با آن همذات پنداری کند.
18 مرداد 1396
رگ خواب زیباهای خفته
لیلی فرهادپور: در شهر، آن‌هم کلان‌شهر بی‌هویتی مثل تهران، فرهنگ و جامعه و مدرسه و در و همسایه به دختر یاد می‌دهند که باید مانند زیبای خفته منتظر یک شاهزاده سوار اسب سفید باشد. زندگی زن شهری را باید مرد بچرخاند.
18 مرداد 1396
رژه مدیری روی مغز مخاطب!
رسول والی: ساخته‌ای طنز-سوررئال، نا‌امید‌کننده و گنگ که می‌ارزید بخاطرش سالن را ترک کرد! عمیقا امید دارم بعد از این، بیش از این، برند مهران مدیری را دستخوش افول نبینم. "مهران مدیری" برای من "اپل" طنز ایران است. مبادا "نوکیا" شود!
17 مرداد 1396