سونامی

‏سونامی‏ ( 1397)
‏Tsunami‏

4.5
رای شما:
0/10
بر اساس رای 107 کاربر
درام, ورزشی

خلاصه داستان فیلم سینمایی سونامی
«سونامی» یک درام ورزشی است. در آخرین اردوی تیم ملی تکواندو، سه تن از بهترین بازیکنان تیم در دانمارک پناهنده شده و به ایران بازنگشتند. این فرصتی است که خسروی، سرمربی قدیمی و کهنه کار، بعد از سال‌ها بازگردد و کار نیمه‌تمامش را به پایان برساند. دشوارترین انتخاب او اما بین بهداد مقیمی، نفر اول دنیا و تنها بازمانده تیم مرتضی نژادی، شاگر قدیمی‌اش است.

فیلم سینمایی «سونامی»، به چالش‌های رقابتی ورزشکاران می‌پردازد.
«بهرام رادان»، بازیگر فیلم سینمایی «سونامی»، 2 خرداد ماه سال 1397 در صفحه اینستاگرام خود در رابطه با نقشش در این فیلم نوشت:
«وقتی قرار شد من بدون داشتن سابقه ورزش رزمی در زندگی‌ام، نقش «مرتضی نژادی»، قهرمان تکواندو ایران را در فیلم «سونامی» بازی کنم، با چالش عجیبی مواجه شدم، یاد گرفتن آنچه میشد یاد گرفت از تکنیک‌های تکواندو در طول نزدیک به پنجاه ساعت تمرین فشرده، امیدوارم از پس کار برآمده باشم و با کمک رفقا اثر خوبی تحویل سینما و ورزش کشورمان بدیم.»
سوتی های فیلم سونامی (0 سوتی)
دیالوگ های فیلم سونامی (0 دیالوگ)
جزئیات بیشتر از فیلم سونامی
محصول: موسسه فرهنگی هنری سبز میلاد فیلم
سوالات نظرسنجی ( 8 سوال)

فیلم ارزش یک بار دیدن را دارد؟


فیلم از لحاظ فنی و هنری باکیفیت ساخته شده است؟


تیم بازیگران، نقش‌ها را خوب بازی کردند؟


داستان و ساختار فیلم غیرتکراری و جدید بود؟


حرف و پیام فیلم، مفید و ارزشمند هست؟


بعد از پایان فیلم به آن فکر می‌کردید؟


فضای فیلم با فرهنگ خانواده شما سازگار است؟


فضای فیلم مناسب کودکان است؟

نظر خود را ثبت کنید
ارزیابی مردم از فیلم سونامی (از مجموع 4 رای)

ارزش تماشا
8.8
خوش ساخت
5
بازیگری
7.5
خلاقانه
6.2
محتوای مناسب
6.2
تفکربرانگیز
6.2
مناسب خانواده‌
8.8
مناسب کودکان
6.7
رای شما:
0/10
حداقل کارکتر بررسی: 0 /60
بررسی‌های مردم درباره فیلم سونامی (12 بررسی)
مهدی مهربان
زیاد رضایت بخش نبود.
در بخش انتخاب بازیگران نیاز به یک تجدید نظر کلی است و همچنین فیلم نامه هم نیاز به یک تغییرات اساسی دارد.
0 لایک
0 نظر
7 ماه و 1 هفته پیش
آرتاس منتیل
دمت گرم میلاد صدر عاملی، به فکر جامعه ورزشی و سبک قهرمان محوری هستی و سعی کردی تو اولین ساختت، مردمی بسازی و متفاوت باشی.
سونامی از اون دسته فیلم‌هایی حساب میشه که آدم تا دوست داره خودش رو به جای کاراکتر محبوبش که از قضا قهرمان فیلم هم هستش بذاره! درست مثل فیلم‌های هالیوودی! قشنگ یه نوجوون این فیلم رو ببینه شاید سرنوشتش رو بخواد عوض کنه و به یک تکواندو کار تبدیل بشه!
اما ! فیلم اماهای زیادی داره که اگه نداشت یکی از بهترین فیلم‌های ورزشیمون رو میلاد ساخته بود. آقا شما حتما جان ویک رو دیدید و حتما کیانو ریوز رو هم میشناسید، تو این فیلم کیانو کاراکتر اصلی فیلم و داستان که شخصیت جان ویک رو یدک میکشه، صحنه‌های اکشن فوق‌العاده‌ای رو واسمون به نمایش میذاره، اینقدر کننده این کاره که کارگردان به راحتی جسارت لانگ شات به خودش میده و از اول تا آخر سکانس‌پلان‌های کوتاه رو از حرکات بدن خود کیاتو رو به تصویر میکشه. چیزی که تو سونامی خیلی اذیت کنندس، ستاره خوب سینمامون داش بهرام رادان و مهرداد صدیقیان با استعداد با وجود زحمت‌های زیادی که کشیدن فقط دارن ادای تکواندو کار رو در میارن و پا زدن ها و حرکاتشون خیلی مصنوعیه ! حتی کیاب کشیدن که یک رسم مرسومه تو تکواندو، اصلا دیده نمیشه و کارگردان به ناچار مجبور میشه کلا نماهای کلوز و بسته و کات خورده به ببینده بخورونه که کل جذابیت فیلم به خصوص سکاس مبارزه آخر رو سست و بی حس میکنه! خب آقا مجبوری مگه ! باید حتما بهرام رادانی که سفیر المپیکه رو انتخاب کنی؟ شما بیا از یک چهره جدید یا حتی ورزشی مستعد بازیگری استفاده کن که فیلم طبیعی تر بشه ! مثل فیلم تختی (که البته همونم جای بحث داره). انتخاب ستاره بدون پتانسیل ورزشی به نظرم اصلا جالب نیست ! یه لحظه تصویر علی سنتوری رو جلوی مرتضی نژادی تصور کردم اصلا نابود شدم آقا !
ایده استفاده از خانم فرشته حسینی که کشور برادرمون افغانستان هستن و به تازگی چهره شدن رو خیلی باهاش حال کردم، ولی یکم خانم حسینی اکت‌های چهرشون خشک و خجالت زده بود که امیدوارم ایشون اعتماد به نفسشون رو بیشتر کنن تا بتونن جلوی ستاره سینمایی ایران بهتر بازی کنن.
موزیک کریستف رضایی خیلی فیلم رو واسم جذاب میکرد و تحسین میکنم کارشونو ! دمش گرم !
تصویربرداری و قاب بندی سعی میکرد خوب و متفاوت باشه ولی به دلایلی که گفتم، اصلا راضی نبودم ازش خیلی کات تو کات میشد که سر درد میورد واسم.
اما در مورد داستان، بر خلاف همه موارد که قهرمان محور بود و حس ورزشی بودن رو به ببینده تزریق میکرد و جامعه تکواندو کار ها رو دلگرم میکرد، اصلا پایان جالبی نداشت! اینکه راه موفقیت و پیشرفت رو راه خروج از کشور بدونیم ... شاید در حال حاضر وضعیت خوبی تو کشور نداشته باشیم ولی داداش گلم اگه همه بخوان بذارن برن که دیگه اسمی از ورزش ایران نمیومونه ! چرا جوری نشون دادی که خروج از کشور رو راه موفقیت بدونیم !
1 لایک
0 نظر
7 ماه و 1 هفته پیش
محمودانتظامی هیچ کدوم از بازیگرا که پسر یا دختر یه سینماگر نیستن فقط خود آقای صدرعاملی پسر آقای صدرعاملی بزرگ هستن که این اصلا اشکال نداره
0 لایک
0 نظر
1397/04/06
پرسپولیس کارگردان فیلم نمی دونم پسر رسول صدر عاملیه یا برادرش یا مثلا بازیگرا همه پدر و پسرن یا مادر و دختر
0 لایک
0 نظر
1397/04/06
محمودانتظامی ببخشید چه ربطی داره میشه منظورتون رو واضح تر عرض کنید ؟
0 لایک
1 نظر
1397/04/06
رادین
موافقم
0 لایک
1397/04/06
پرسپولیس سینما شده خاله بازی
1 لایک
2 نظر
1397/04/06
رادین
یعنی چی؟
0 لایک
1397/04/06
طاها مزینانی
سینما شده خاله بازی؟

بهتر بود شما این مثل رو برای کیمیایی ها میزدین

و الا ساعد سهیلی، سعید سهیلی الان ساعد سهیلی بازی بلده باید برای سابقه کاری باباش بکشه کنار؟

یا باران کوثری و پدر و مادرش باید بازیشو بزاره کنار؟

یا پگاه آهنگرانی؟

این مثل شما اینه که پسره بد بازی کنه اون موقع قشنگ مافیا تابلویه و فقط در مورد کیمیایی ها اتفاق می افته
0 لایک
7 ماه و 1 هفته پیش
امیر نوربخش
فک کنم قشنگ باشه
0 لایک
0 نظر
1397/03/18