به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
ممیرو
/ نقد
20 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
«ممیرو» یک اثر جشنواره‌ای است که مخاطبانش را در آن سوی آب‌ها می‌جوید و چنانکه بازخوردهای اکران آن در جشنواره فیلم فجر نیز مؤید آن است، اساساً نسبت وثیقی با مخاطبان ایرانی ندارد.
عادت نمی‌کنیم
/ نقد
20 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
عادت نمی‌کنیم با ایجاد فضایی معمایی و چه بسا جنایی، با پنهان و آشکار کردن برخی از اطلاعات برای مخاطب، در فضایی خانوادگی و خائنانه، با او در کشف و حدس اتفاقات به بازی شطرنج می‌نشیند...
برادرم خسرو
/ نقد
20 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
این فیلم تصویر نگران‌کننده‌ای است از شکنندگی روابطی که در زیر گام‌های بی‌توجه دنیای یخ‌زده ما به شدت در خطر ویرانی است.
تمرین برای اجرا
/ نقد
20 بهمن 1394
مرتضی اسماعیل‌دوست:
همانگونه که از نامش پیداست، تمرینی است برای اجرایی کردن ایده‌ای از عجین‌سازی ادبیات با سینما که راهی به هیچکدام نمی‌یابد...
آبنبات چوبی
/ نقد
20 بهمن 1394
مرتضی اسماعیل‌دوست:
فیلم «آبنبات چوبی» توان روایت‌پردازی ندارد و از طریق ارجاع به موقعیت‌هایی تکراری تنها زمان و وقت تماشاگر را تلف می‌کند.
بارکد
/ نقد
20 بهمن 1394
مرتضی اسماعیل‌دوست:
«بارکد» با انتقال مفاهیم بی‌اخلاقی از طریق ایده و پرداختی کاملا طرح‌ریزی شده مبنی‌بر بازی با عناصر و نشانه‌هایی آشنا و فریبنده نزد مخاطب، بارکدی از رسوایی را به روح و روان بیننده می‌زند...
مالاریا
/ نقد
20 بهمن 1394
مرتضی اسماعیل‌دوست:
فیلم‌ساز «مالاریا» مانند برخی دیگر از همتایانش تنها به تفکر در باب ایده‌سازی بسنده کرده و پرداخت آن را به حال خود رها کرده است.
خماری
/ نقد
20 بهمن 1394
مرتضی اسماعیل‌دوست:
فیلم «خماری» در خماری مطلق نوشته و اجرای خود تا انتها باقی می‌ماند...
دختر
/ نقد
20 بهمن 1394
مرتضی اسماعیل‌دوست:
فیلم‌ساز گرفتار شعارنمایی شده و در نیمه فیلم از خلق موقعیت‌هایی سینمایی و پرداختی دراماتیزه جا می‌ماند، چرا که تنها به دنبال رساندن پیام خود است.
سینمانیمکت
/ نقد
20 بهمن 1394
مرتضی اسماعیل‌دوست:
«سینما نیمکت» اسیر ایده زیبایش شده و در دقایق بسیاری توان خلق موقعیت‌هایی جذاب از دل طرح‌هایی خلاقانه را ندارد و فیلم با پیمودن مسیرهایی که چندان درام قابل اعتنایی برای بیننده نخواهد داشت، هدر می‌رود.
دختر
/ نقد
20 بهمن 1394
امیرحسین دولتشاهی:
«دختر» فیلمی است شریف و برای خانواده؛ فیلمی بی‌ادعا، ساده و سهل، اما ممتنع، که می‌کوشد دختر و پدری را از دل همین جامعهٔ امروزی‌مان، آن گونه که هستند و می‌بینیمشان، تصویر کند...
نفس
/ نقد
20 بهمن 1394
مهدی تراب بیگی:
«نفس» مرثیه‌ای برای یک جادوست... مرثیه‌ی خاصیت از دست رفته‌ی خیال و جادوی سینما، «نفس» سینمای حسرت است. حس مبهمِ و غریبی از حسرت که دقیقا چند روز پس از تماشای فیلم به سراغت می‌آید
دختر
/ نقد
20 بهمن 1394
میلاد جلیل‌زاده:
میرکریمی می‌خواست به جای ستاره‌دارها نظر ندهد و تصمیم نگیرد. او فقط وضع موجود را نشان داد؛ همین.
بارکد
/ نقد
20 بهمن 1394
مهدی رعنائی:
واضح ترین بخش فیلم، حرف های پایانی بهرام رادان در نقش همان مرد جوان است که به طور واضح این تلقی را نشان می دهد، او می گوید پدرم به سادگی به همه اعتماد می کرد، اما ما یاد گرفته ایم که این کار را نکنیم.
وارونگی
/ نقد
20 بهمن 1394
مجتبی اردشیری:
اشکال بزرگ فیلمنامه است که همه حوادث، از پیش به صورت غیرمنتظره تعیین شده اند.درام، نقش چندانی در وقوع رویدادها و اخذ تصمیم ها ندارد.
لاک قرمز
/ نقد
18 بهمن 1394
آناهیتا برزوئی:
فیلم لاک قرمز یک سیاه نمایی مطلق بود از زندگی! یک سیاه نمایی مطلق بود از جامعه و روابط اجتماعی...
تمرین برای اجرا
/ نقد
18 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
بازیگر نقش سودابه که به نوعی معشوق بازیگر نقش افراسیاب است، در میان تمرین و حواشی آن به بازیگر نقش سیاوش نزدیک می‌شود تا هندسه خیانت در فیلم را تکمیل کند.
بارکد
/ نقد
18 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
فیلمنامه «بارکد» بی‌گمان ضعیف‌ترین فیلنامه‌ای است که تا کنون کیایی جلوی دوربین برده است. حفره‌هایی پرنشدنی دارد و منطق کنش و واکنش‌های شخصیت‌ها بارها فرو می‌شکند.
آبنبات چوبی
/ نقد
18 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
آبنبات چوبی یک اثر ضدخانواده ضعیف است که در فیلنامه بیش از منطق، خلق صحنه‌های خشن و مهوع حکم می‌رانند.
کفش‌هایم کو؟
/ یادداشت
18 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
در «کفش‌هایم کو» بار اصلی درام اثر بر دوش بازی قابل‌قبول و تحسین‌برانگیز رضا کیانیان است. چنانکه با نبودن کیانیان در این فیلم باید به اثر دیگری اندیشید.