محمود کلاری، کارگردان، عکاس، فیلم‌بردار و بازیگر تلویزیون و سینما، سال 1330 در شهر تهران متولد شد. محمود کلاری، تندیس یک عمر دستاورد هنری از جشنواره‌ی دوبلین در ایرلند (1393)، تندیس بهترین فیلم‌برداری از نهمین جشن سینما برای فیلم «ماهی‌ها عاشق می‌شوند» (1392)، جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری از جشن انجمن منتقدان سینمای ایران برای فیلم «استرداد» (1392)، قورباغه‌ی نقره‌ای نوزدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی کَمِرایمِیج لهستان برای فیلم «جدایی نادر از سیمین» (1390)، سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از بیست‌و‌نهمین جشنواره‌ی فیلم فجر برای فیلم «جدایی نادر از سیمین» (1389)، سیمرغ بلورین بهترین دستاورد هنری برای فیلم‌برداری سیاه و سفید فیلم «خون بازی» (1385)، و بسیاری جوایز دیگر را در کارنامه دارد.

تولد:

1330/01/24 (سن: 66 سال)
برنده 5 و نامزد 15 سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر

سوابق کاری «محمود کلاری»

مدیر فیلم برداری

بازیگر

نویسنده

کارگردان
با خرید قانونی و شرعی فیلم‌های ایرانی، علاوه بر حمایت از تولید ملی می‌توانید در ادامه حیات صنعت تولید فیلم و سریال ایرانی نیز سهمی داشته باشید. علاوه بر این،‌ با دانلود آثار آن‌ها را همیشه در رایانه خود ذخیره خواهید داشت و دیگر نگران گم شدن DVD‌ فیلم‌ها نخواهید بود :)

بیوگرافی / زندگی‌نامه «محمود کلاری»

محمود کلاری در سال‌های نوجوانی به عکاسی علاقمند شد و در حدود 20 سالگی دوره‌ی تخصصی شناخت و تکنیک عکاسی را در نیویورک گذراند.

وی اولین نمایشگاه‌های عکس خود را با عنوان «حکایت تنهایی آدم» در سال (۱۳۵۵) و «دیدار با آدم‌های اطرافمان» در سال (۱۳۵۶) در تهران برپا کرد.

کلاری در سال (۱۳۵۸) به استخدام آژانس بین‌المللی عکس خبری "سیگما" در پاریس درآمد و فعالیت حرفه‌ای عکاسی را تا سال (۱۳۶۶)، که به‌صورت حرفه‌ای به‌عنوان فیلم‌بردار مشغول به کار شد، ادامه داد.

محمود کلاری در سال (۱۳۵۹) یکی از ۱۵ عکاس برتر سال توسط مجله‌ی تایم شناخته‌شد و عکس‌های وی در مجلات فرانسوی، آلمانی و آمریکایی چاپ شده‌است.

کلاری از سال (۱۳۶۳) تا (۱۳۶۵) به‌عنوان دبیر واحد عکاسی تلویزیون ملی فعالیت کرد.

کلاری یک دهه فعالیت دور از سینما داشت تا این که پس از انقلاب و در سال (1363) عکاسی فیلم شهر موش‌ها را به ‌عهده گرفت. این فیلم عروسکی که در زمان خود هواداران زیادی داشت، برای محمود کلاری سکوی پرتابی شد تا استعدادهای خود را در زمینه‌ای دیگر به منصه ظهور برساند.

پس از شهرموش‌ها کلاری مورد توجه فیلمساز جوان و بااستعدادی به ‌نام مسعود جعفری‌جوزانی قرار گرفت و او برای فیلم‌های «جاده‌های سرد» (1363) و «شیر سنگی» از کلاری دعوت به همکاری کرد و به این ترتیب کلاری در سن 35 سالگی تبدیل به فیلم‌بردار جوان سینمای ایران شد.

پس از این دو همکاری با جعفری‌جوزانی، کلاری به طور حرفه‌ای جذب سینمای ایران شد.

کلاری مدتی به‌عنوان استاد مهمان در دانشگاه "تهران" عکاسی خبری تدریس می‌کرد.

وی از آغاز تأسیس جامعه‌ی اصناف سینمای ایران «خانه‌ی سینما» تا به امروز، دو دوره ریاست انجمن فیلم‌برداران سینمای ایران را برعهده داشته‌است.

در سال (۱۳۸۱) نمایشگاه عکس‌های محمود کلاری در خانه‌ی هنرمندان ایران با عکس‌هایی از فروپاشی دیوار برلین با عنوان «دیوار» برگزارشد و پس از آن سیزدهم بهمن‌ماه سال (۱۳۸۸) عکس‌های «خیابان انقلاب» هم‌زمان با انتشار کتاب عکس‌های او با همین عنوان در پردیس "ملت" رونمایی شدند.

کتاب «خیابان انقلاب» نخستین تجربه‌ی چاپی کلاری طی سی سال عکاسی، محسوب می‌شود که در آن حدود ۱۱۰ عکس رنگی و سیاه و سفید، در قالب یک مجلد ۱۳۰ صفحه‌ای در قطع خشتی همراه با مقدمه‌ی عکاس و شرح حال آن روز‌ها منتشر شده‌است.

وی این عکس‌ها را با هر دوربینی که در سال (135۷) و در مقطع انقلاب در اختیار داشته‌است، با نگاتیو ۱۳۵ گرفته و بیشتر عکس‌هایش در این مجموعه، در بهمن (13۵۷) تهران خلاصه می‌شود.

محمود کلاری فیلم‌برداری آثاری نظیر؛ «بادیگارد» (۱۳۹۴)، «کوچه‌ی بی‌نام» (۱۳۹۳)، «تمشک» (۱۳۹۲)، «گذشته» (۱۳۹۱)، «برف روی کاج‌ها» (۱۳۹۰)ع «شکلات داغ» (۱۳۸۸)، «چهل سالگی» (۱۳۸۷)، «گرگ و میش» (۱۳۸۵)، «بید مجنون» (۱۳۸۳)، «چشمان سیاه» (۱۳۸۱)، «سیاوش» (۱۳۷۷)، «درخت گلابی» (۱۳۷۶)، «لیلا» (۱۳۷۵)، «سمفونی تهران» (۱۳۷۳)، «از کرخه تا راین» (۱۳۷۱)، «مادر» (۱۳۶۸)، «شیر سنگی» (۱۳۶۵) و «مدرسه‌ی موش‌ها» (۱۳۶۳)، را در کارنامه دارد.

وی همچنین کارگردانی فیلم‌هایی نظیر؛ «ابر و آفتاب» (۱۳۷۵) و «رقص با رویا» (۱۳۷۹)، را برعهده داشته‌است.

محمود کلاری در فیلم‌هایی نظیر؛ «بانو» (داریوش مهرجویی)، «جهان‌پهلوان تختی» (بهروز افخمی) و «کارگران مشغول کارند» مانی حقیقی، به نقش‌آفرینی پرداخته‌است.

محمود کلاری، تندیس یک عمر دستاورد هنری از جشنواره‌ی دوبلین در ایرلند (1393)، تندیس بهترین فیلم‌برداری از نهمین جشن سینمای برای فیلم «ماهی‌ها عاشق می‌شوند» (1392)، جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری از جشن انجمن منتقدان سینمای ایران برای فیلم «استرداد» (1392)، قورباغه‌ی نقره‌ای نوزدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی کَمِرایمِیج لهستان برای فیلم «جدایی نادر از سیمین» (1390)، سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از بیست‌و‌نهمین جشنواره‌ی فیلم فجر برای فیلم «جدایی نادر از سیمین» (1389)، سیمرغ بلورین بهترین دستاورد هنری برای فیلم‌برداری سیاه و سفید فیلم «خون بازی» (1385)، جایزه‌ی اومبای طلایی از جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم ماردل پلاتا آرژانتین برای فیلم «ابر وآفتاب» (1998)، سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از هجدهمین جشنواره‌ی فیلم فجر برای فیلم «بوی کافور، عطر یاس» (1374)، سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از چهاردهمین جشنواره‌ی فیلم فجر برای فیلم «گبه» (1374)، سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از هفتمین جشنواره‌ی فیلم فجر برای فیلم «سرب» (1367)، را در کارنامه دارد.

برای محمود کلاری بزرگداشت‌های مختلفی برگزار شده‌است که از آن جمله می‌توان به بزرگداشت از سوی انجمن فیلم‌برداران فرانسه AFC و دریافت تندیس کم فلکس (1394)، بزرگداشت از سوی جشنواره‌ی فیلم فجر (1387)، بزرگداشت در جشنواره‌ی سه‌قاره نانت که بعد از ۱۵ سال به یک فیلم‌بردار اختصاص یافته‌بود به همراه نمایشگاه عکس در کاخ جشنواره (1382) و بزرگداشت از سوی جشنواره‌ی فیلم فجر (1378)، اشاره کرد.
یکی از دلایل بسیار مهم شهرت و اعتبار کنونی کلاری، همکاری موفقیت‌آمیز و سازنده او با تعدادی از بهترین کارگردانان سینمای ایران از جمله: علی حاتمی، ناصر تقوایی، مسعود کیمیایی، ابراهیم حاتمی‌کیا، عباس کیارستمی، داریوش مهرجویی، بهروز افخمی،اصغر فرهادی و ... بوده‌است.
تاکنون دو فیلم در تاریخ سینمای ایران به اسکار راه یافته‌است؛ «بچه‌های آسمان» مجید مجیدی و «جدایی نادر از سیمین» اصغر فرهادی؛ که محمود کلاری مدیر فیلم‌برداری اش بوده‌است.

در دنیای اینترنت

نظرات مردم (4 نظر)


احسان
بی نظیر در مدیریت فیلمبرداری👌
0
3 هفته قبل

رضا مصدق
0
8 هفته قبل

طاها مزینانی
تولدتون مبارک،نابغه فیلمبرداری ایران
0
9 هفته قبل

نوید استاک
#نه_به_اکران_ناقص_فیلم_فجر
0
20 هفته قبل