به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
بادیگارد
/ یادداشت
13 فروردین 1395
نیره رحمانی:
حقیقت این است که زمانه عوض شده و حاتمی کیا نیز؛ مشکل فیلم در عدم فهم همین تغییر است. تغییر زمانه، تغییر آدمها، تغییر جامعه و حتی تغییر دنیای سیاست.
بادیگارد
/ یادداشت
13 فروردین 1395
کیوان کثیریان:
«بادیگارد» فیلم بهتری نسبت به «چ» است. لااقل یک قهرمان زمینی دارد، یک موقعیت قابل‌درک. حاتمی‌کیا در این فیلم کمتر شعار می‌دهد و منطقش بیشتر به سینما نزدیک است.
بادیگارد
/ یادداشت
13 فروردین 1395
پویا نبی:
بادیگارد رجعتی آشکار به دوران اوج ابراهیم حاتمی‌کیاست، کهنه سربازی که آرمان‌ها و ایده‌آل‌های خودش را در مواجه با جامعه رو به مدرنیته ایران درخطر می‌بیند و باید تصمیمی برای برون‌رفت از این بحران بگیرد.
بادیگارد
/ یادداشت
12 فروردین 1395
یاسمن خلیلی‌فرد:
حاتمی کیا در «بادیگارد» به نوعی بلوغ رسیده است. این فیلم، یکی از بهترین فیلمنامه های کارنامه‌ی حاتمی‌کیا را دارد. ارتباط انسان با خویشتن و با جامعه در فیلم ، به درستی از آب درآمده است.
بادیگارد
/ یادداشت
12 فروردین 1395
آرمان بایون‌سا:
فیلمنامه‌ی خطی فیلم امروزی ست اما وابسته به دیروز است. قصه، قصه‌ی باور و معرفتی است که ریشه در گذشته دارد و تا سال نود و چهار شمسی ادامه پیدا کرده است.
بادیگارد
/ یادداشت
12 فروردین 1395
سیدمحسن میرزاترابی:
بادیگارد آینه تمام عیار حاتمی‌کیا است. همه آرمانهای او اعم از جبهه، جنگ، درگیری، شهدا و… به وضوح در این اثر مشاهده می شود. اما این بار قهرمان اصلی حاتمی کیا گویا دچار استحاله فکری شده است.
بادیگارد
/ یادداشت
12 فروردین 1395
امیر قادری:
محصول ضد مردمی و ضد امنیت ملی آقای حاتمی‌کیا، بر اساس این دو قطبی شکل گرفته که حاتمی‌کیا از یک طبقه و یک گروه، به عنوان دولت و حاکمیت، در برابر مردم کشورش ساخته. انگار بادیگارد قهرمان فیلم، دارد از حاکمیت ساخته حاتمی‌کیا، در برابر مردم کشورش محافظت می‌کند.
بادیگارد
/ یادداشت
12 فروردین 1395
محمود نامی:
بادیگارد در مجموع فیلمی زیبا، روان، با داستان قابل تامل، معنی دار، دارای پیام و تاثیر گذار است. فیلمی جسورانه که اگر از تیغ ممیزی و سانسور برای نمایش عمومی عبور کند، می تواند در زمره فیلم های پربیننده کشورمان قرار گیرد.
ابد و یک روز
/ نقد
02 اسفند 1394
حمیدرضا بوالی:
ماجرای ما با «ابد و یک روز» این است که فیلم با محدود کردن انواع خشونت فقط به نوع خشونت عینی و صریح آن و دعوت به همدلی و تاسف خوردن بابت مصائب اجتماعی معمول، بدون اینکه خودش بداند یا عامدانه، تفاوتی نمی‌کند، در حال ترویج نوعی از خشونت پنهان‌تر و خطرناک‌تر است.
سیانور
/ نقد
26 بهمن 1394
مجتبی اردشیری:
«آرمان» در «سیانور» یک عنصر تقدس یافته نادیدنی نیست. اجزای آن را می‌فهمیم. می‌دانیم دو گروه بر سر چه نکاتی از آرمان به جان هم افتاده‌اند.
امکان مینا
/ نقد
26 بهمن 1394
احسان زیورعالم:
مهمترین حرکت تیم فرهادی-تبریزی گریز از انباشت گره‌افکنی است. با گشایش هر گره، گره‌ای جدید در داستان مطرح می‌شود.
بادیگارد
/ نقد
25 بهمن 1394
سیده‌مریم مطلب‌پور:
حاتمی‌کیا در «بادیگارد» قصه زندگی آدمهایی را تصویر کرده است که عمر خود را بر سر عهد و پیمان‌شان صرف کردند اما در نهایت هیچ وقت دیده نشده‌اند.
به دنیا آمدن
/ نقد
25 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
فیلم «به دنیا آمدن» فیلم متوسطی است که با عطف توجه به موضوعی خطیر، به جز طرح بی‌دلیل و غیر سینمایی ادعاهای مخالفان و موافقان مسئلۀ فرزندآوری، چیز دیگری در چنته ندارد.
سیانور
/ نقد
25 بهمن 1394
محمدرضا وحیدزاده:
سیانور فیلمی است استادانه که همۀ اجزای آن در ترکیبی متوازن، در خدمت بیان حرف اصلی فیلم و وفادار به بیان سینمایی آن است. سیانور یک کلاس فیلمسازی است.
لانتوری
/ نقد
24 بهمن 1394
سوده موحدی:
داستان اصلی فیلم می‌توانست تأثیرگذارتر باشد؛ اما جسارتی که در انتخاب سوژه ملتهب و حساس اسید‌پاشی و قصاص نشان داده شده است، زیر حجم شعارگونه، سنگین و پر مدعای فیلم گم می‌شود.
خشم و هیاهو
/ نقد
24 بهمن 1394
سعید گرامی:
فیلم «خشم و هیاهو» پر است از فریاد‌های سر به مهر؛ از سکوت‌های آزار‌دهنده؛ از لحظات تئاترگونه؛ و از بازی‌ها تصنعی که به پانتومیم می‌ماند.
خشم و هیاهو
/ نقد
24 بهمن 1394
علیرضا دباغ:
فیلمهایی مانند «خشم و هیاهو» در سینمای ایران زیاد ساخته می‌شود. فیلمهایی که دیگر دیدن آنها در جشنواره‌های فیلم فجر برای منتقدان به یک عادت گاه ملال آور تبدیل شده است.
زاپاس
/ نقد
24 بهمن 1394
حسین خداپرست:
زاپاس فیلمی است که می‌توان با خیال راحت به همراه خانواده رفت و دید و از آن لذت برد. فیلمی که عشق را با هوس و شهوت گره نمی‌زند. فیلمی که به ما می‌آموزد برای رسیدن به معشوق باید مرد بود. باید در تلاطم و سختی خزید. باید در آب پرید…
ایستاده در غبار
/ نقد
24 بهمن 1394
علی مرادخانی:
جبهه‌ی ایستاده در غبار با جبهه خیلی از تولیدات سیمایی و سینمایی ما زمین تا آسمان متفاوت است.
رسوایی 2
/ نقد
24 بهمن 1394
علی شیخ‌الاسلامی:
رسوایی 2 یک کار قابل قبول نیست و می توان آنرا افول ده نمکی دانست. شاید باید چند سال صبر می کرد و با دقت بیشتری روی فیلمنامه و داستان فیلم کار می کرد تا بتواند فیلم قابل قبولی تولید کند.