به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
شهرزاد 1
/ نقد
11 خرداد 1395
ابوالفضل سنگ‌تراشان:
یکی از الگوهای رایج آسیب‌رسان فیلم مخلوط کردن درست و غلط با هم هست. شخصیتی منفور و با کارهای اشتباه حرف‌های درست می‌زند، و شخصیت نقش مثبت و برجسته فیلم، فکرهای نادرست منتشر می‌کند.
شهرزاد 1
/ یادداشت
10 خرداد 1395
کیوان کثیریان:
مهم‌ترین ویژگی «شهرزاد» جدا از تمام امتیازاتش، احترام به مخاطب بود؛ ویژگی‌ای که حضورش را در جای‌جای اثر می‌شد حس کرد و این احترام خوشبختانه توسط مخاطبان هم دیده شد.
حالا خورشید
/ یادداشت
06 خرداد 1395
ناصر قوامی راد:
سوالی که پیش می آید این است که این بار بعد از غروب « خورشید»، آیا طلوعی خواهد داشت؟
اژدها وارد می‌شود!
/ نقد
05 خرداد 1395
حمید غفاریان:
اژدها وارد می‌شود» پیش از اینکه یک فیلم سینمایی باشد، یک شوخی بزرگ است. اینکه فیلمی با این شمایل از توهمات فیلمساز بیرون می زند و سعی می‌کند خیلی جدی روایت داشته باشد به ضد خودش تبدیل می‌شود.
ابد و یک روز
/ نقد
26 اردیبهشت 1395
محسن وزیری:
ابد و یک روز خودش است، ادای کسی را درنیاورده است. مهارت‌های کارگردانی روستایی به تجربیات نویسند‌گی‌اش می‌چربد. سعید روستایی در تک‌تک سکانس‌های فیلم مشهود است اما در تصویر کلی، فیلم یک هسته‌ی توخالی است.
50 کیلو آلبالو
/ یادداشت
26 اردیبهشت 1395
معصومه بیات:
اگر این فیلم، رقم فروش قابل‌توجهی کسب کند، معنایش این نیست که همواره می‌توان این مردم را با چهره ستارگانی که عادت به خنداندن دارند و قطعه‌های موسیقی پرهیجان غربی که میان‌شان لحظه‌ای فرصت سکوت دست نمی‌دهد و یک داستانِ بی‌داستان خالی و بی‌معنا و باری به هرجهت، فریفت.
من سالوادور نیستم
/ نقد
26 اردیبهشت 1395
مهدی تهرانی:
من سالوادور نیستم ممکن است در ایام نوروز موفق‌ترین و پرفروش‌ترین فیلم هم لقب بگیرد، ولی با اینهمه هیچ دردی از سینمای ایران دوا نخواهد کرد و فراموش خواهد شد.
50 کیلو آلبالو
/ نقد
23 اردیبهشت 1395
مهدی تهرانی:
50 کیلو آلبالو به مثابه یک گونی است که در آن همه چیز دست دوم یافت می‌شود. ولی بعید است چیز به درد بخوری برای کسی در آن یافت شود.
اژدها وارد می‌شود!
/ نقد
23 اردیبهشت 1395
محمدتقی فهیم:
«اژدها وارد می‌شود» پر از ادا و اصول است. می‌خواهد تارانتینویی باشد. تلاش شده دیوید لینچی از کار درآید. ولی هیچکدام نشده است. آشفته و فاقد قواعد است. ظاهری پست مدرنیستی می‌گیرد ولی ماقبل مدرنیته‌ای است، چون سینمای کولاژی است.
جادوی صدا
/ نقد
19 اردیبهشت 1395
یوسف بهروز:
مسابقه تلویزیونی «جادوی صدا»، 2 بخش مهم و جذاب دارد. نخست، معرفی اجمالی بزرگان "درقید حیات" دوبله ایران با نمایش نمونه هایی از دوبله های جاودان آن ها و دوم، یادی از "بزرگان از دست رفته" صنعت دوبله است که بسیار لذتبخش است.
رسوایی 2
/ یادداشت
19 اردیبهشت 1395
احمد میراحسان:
رسوایی 2 فیلم خطرناکی است، هیچ چیز را به حال خود رها نمی‌کند، از روش ادارۀ مدرن‌گرای قشری در قدرت که ظاهر مذهبی و باطن لیبرال دارند و آرمان باخته‌اند بگیر تا انبوه مردم عشرت‌طلب جهل‌زدۀ غافل.
من سالوادور نیستم
/ نقد
07 اردیبهشت 1395
روزبه جعفری:
کارگردان و نویسنده راضی به زحمت نشده‌اند برای این اتفاقات دم‌دستی اشان کمی منطق و دلیل دست‌و‌پا کنند. انگار همه‌ی این رویداد‌ها فقط برای دور هم جمع شدن منوچهر هادی و همکارانش برای رفتن به برزیل و دور‌همی فیلم ساختن حادث شده است.
50 کیلو آلبالو
/ نقد
06 اردیبهشت 1395
احسان زیورعالم:
نشانگان دیگر از بازیگوشی حقیقی را باید در عنوان فیلم جستجو کرد که به عنوان یک عنصر پیرامتنی هیچ کارکرد ظاهری در فیلم ندارد. برای رسیدن به این بازیگوشی باید باز به حقیقی رجوع کرد و کتابی که خود ترجمه کرده است: «این یک چپق نیست» نوشته میشل فوکو.
خشم و هیاهو
/ نقد
05 اردیبهشت 1395
نزهت بادی:
هومن سیدی نتوانسته داستانی بحرانی و ملتهب پیرامون رابطه ممنوعه یک فرد مشهور و تبعات تلخ و ویرانگر آن خلق کند. فیلم دارای شخصیت‌هایی تخت و تک‌بعدی و موقعیت‌های تکراری و مستعمل شده‌ای است که هیچ‌گونه راز آلودگی و ابهام و پیچیدگی در آن دیده نمی‌شود و همه‌چیز قابل پیش‌بینی و کلیشه‌ای به نظر می‌رسد.
ابد و یک روز
/ نقد
29 فروردین 1395
مهدی قادری:
«تفسیری اجتماعی از اولین اثر سعید روستایی» سمیه در «ابد و یک روز» محکوم حقیقی ماجراست. عقل محاسبه‌گر شخصیت‌ها و افراط در منفعت‌گرایی‌شان، چرک و کثافتی دارد که مایه رنج و عصبیت دیگر هم‌خانه‌ها شده است. سمیه و نوید تنها کسانی هستند که در برابر سلطه «ایندیویدوآلیسم» مقاومت می‌کنند.
خشم و هیاهو
/ نقد
29 فروردین 1395
محمدمهدی شیخ صراف:
چرا سه فیلم دیگر او مثل «آفریقا»، «سیزده» و «اعترافات ذهن خطرناک من» نیز با عدم استقبال مردم مواجه شدند؟ آیا دلیل خلق این رکورد که او چهارمین فیلم خود را ساخته اما هنوز جمع فروش فیلم‌هایش به یک میلیارد هم نمی‌رسد را نباید در نوع فیلم‌سازی، نگاه او و موضوعاتی که دنبال می‌کند جستجو کرد؟
کفش‌هایم کو؟
/ یادداشت
26 فروردین 1395
محمدمهدی شیخ صراف:
در طول فیلم، مینا وحید که نقش فرزند از فرنگ برگشته پیرمرد آلزایمری را دارد آنقدر بی‌دلیل و با دلیل پدرش را در موقعیت‌های مختلف دست‌مالی می‌کند که در پایان فیلم تماشاگران از یکدیگر می‌پرسند یعنی این بازیگر جوان همان همسر رضا کیانیان است؟!
50 کیلو آلبالو
/ یادداشت
24 فروردین 1395
مهدی خرامان:
50 کیلو آلبالو با به کار گیری شوخی های زننده جنسی، دیالوگ های دم دستی سیاسی نه تنها یک فیلم فارسی ضعیف به مخاطب ارائه می دهد، بلکه در اقدامی عجیب و برای هر چه بیشتر قبح‌شکنی دست به برداشتن حجاب بازیگر زن خود می‌زند.
پل خواب
/ نقد
24 فروردین 1395
محمدرضا وحیدزاده:
کارگردان در مدیوم سینما نه توانایی و نه قصد آن را داشته است که در معرفی شخصیت اصلی داستان و انگیزه‌های او برای قتل به عوامل فلسفی و روان‌شناختی بپردازد.
خشم و هیاهو
/ نقد
22 فروردین 1395
محسن وزیری:
ظاهر هنرمندانه‌ی خشم و هیاهو مرهمی برای مشکلات بنیادین آن نمی‌شود، اما هویت خاصی به آن می‌بخشد.