به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
بدون تاریخ بدون امضاء
/ نقد
15 بهمن 1395
علی دشتبان:
چیزی که بیشتر از همه در فیلم بدون تاریخ بدون امضا نمود پیدا می‌کند شباهت های غیر قابل کتمان فیلمنامه با اثر اسکار گرفته اصغر فرهادی به نام «جدایی نادر از سیمین» است.
ماجان
/ نقد
15 بهمن 1395
مسعود غزنچایی:
فیلم پس از 5 دقیقه‌ی ابتدایی فاقد کشمکش دراماتیک می‌شود و با حذف تاثیر فعالیت‌های بزرگترین مانع شخصیت اصلی داستان.
ویلایی‌ها
/ نقد
14 بهمن 1395
سیدرضا منتظری:
فیلمساز تمام توان خود را به کار برده تا از جغرافیا، وقایع تاریخی و رفتارشناسی اجتماعی و حتی تحلیل روانکاوانه از آدم‌های مختلف در مواجهه با جنگ بهترین بهره را ببرد.
انحصار ورثه
/ نقد
14 بهمن 1395
محمدرضا کردلو:
گرچه نشان دادن بخش‌های غیرتکراری و ایام نوجوانی و جوانی آوینی برای یک پرتره در این سطح قابل توجه و قابل تحسین است، اما به چه قیمتی؟! آیا غلبه این فضا و توجه نکردن تام به تغییرات آوینی قابل قبول است؟!
ویلایی‌ها
/ نقد
14 بهمن 1395
محسن فاضلی:
بستر و روایت فیلمنامه سرشار از خرده پیرنگ هایی است که به محوریت اصلی قصه همخوانی دارند و فیلمساز با پیوند تمامی این پازل ها بافت دراماتیک و منسجم را در کل اثرش حفظ کرده است.
سوفی و دیوانه
/ نقد
14 بهمن 1395
زهرا پیامی:
کارگردان سوفی و دیوانه در این فیلم به غیر از هدر دادن فرصت بیانی فلسفی و دست اول در رثای گوهر خیال، لوکیشن‌های بازار تهران را که می‌توانست مأمنی برای ادای دین سینما به چهره باقی مانده از تهران قدیم باشد را نیز سوخت کرده است.
کوپال
/ نقد
14 بهمن 1395
مهدی مافی:
اگر می خواهید بدانید «کوپال» چیست، «دراکولا»ی رضا عطاران را با «خیلی دور خیلی نزدیک» رضا میرکریمی مخلوط کنید و به عنوان چاشنی هم کمی از «جدایی نادر از سیمین» اصغر فرهادی و چند فیلم دیگر به سلیقه خودتان اضافه کنید.
ماجان
/ نقد
14 بهمن 1395
آرش فهیم:
«ماجان» بدون نوآوری و ایده و قصه، صرفا با ایجاد فضاهای پرتنش و ایجاد تضاد و درگیری مصنوعی و جعلی بین آدم‌های درون فیلم، با احساسات –بهتر است بگوییم اعصاب- مخاطب بازی می‌کند!
سوفی و دیوانه
/ نقد
14 بهمن 1395
محمدمهدی شیخ صراف:
فیلم کرم پور ملغمه‌ای است مانند همین غذایی که اسمش را بردیم و سر تا ته فیلم از همان ابتدا کاملا قابل حدس است.
کوپال
/ نقد
14 بهمن 1395
امیر ارسلان صمدزاده:
جزئیات گرفتن الکل و سپس نوشیدنش، خوردن کرم از داخل خاک گلدان و در نهایت پاره کردن شکم سگ مقابل دوربین و تشریح بدن سگ مرده همه و همه جزئی از هنرنمایی فیلمساز است.
آباجان
/ نقد
14 بهمن 1395
آرش فهیم:
فیلم جدید هاتف علیمردانی «آباجان» منشوری از همه موضوعات است. از دفاع مقدس گرفته تا اجتماعی و سیاسی، از آسیب شناسی روابط دختر و پسر تا نقد ریاکاری و ... او این بار همه آزمون و خطاهای خود را یک جا در این فیلم خرج کرده است!
ویلایی‌ها
/ نقد
14 بهمن 1395
علی جعفرآبادی:
کارگردانی فیلم، خصوصاً در مقیاس یک فیلم اول جنگی، چندین پله بالاتر از فیلمنامه قرار می‌گیرد و چنان گیرا و کم عیب و نقص است که جلوی از پا افتادن فیلم را در اثر یکنواخت شدن ریتم خرده داستان‌ها می‌گیرد.
ماجان
/ نقد
14 بهمن 1395
محمد رضوانی‌پور:
واقعاً چرا فیلمساز پیش از ساخت اثرش به این مسئله فکر نکرده که فیلمنامه «ماجان» فاقد بداعت، اصالت و جاذبه‌ای است که بتواند با تکیه بر آن، در حد و قواره یک درام متوسط سینمایی ظاهر شود؟
فراری
/ نقد
14 بهمن 1395
علی جعفرآبادی:
فراری حتی اگر در مقایسه با مهمترین آثار داوودنژاد (و طبعاً در راس آنها نیاز) آنچنان نقطه درخشانی نباشد، اما حتماً از آن جهت که بتواند به داوودنژاد مختصات حرکت درست را نشان دهد، لایق ستایش است.
ویلایی‌ها
/ نقد
14 بهمن 1395
آرش فهیم:
اردوگاهی در حاشیه مناطق جنگی که هیچ مردی در آن حضور ندارد و محل اسکان همسران رزمندگان و فرماندهان دفاع مقدس است، بهترین بستر برای نمایش جنگ از نگاه و با احساسات زنانه است.
نگار
/ نقد
14 بهمن 1395
محسن دریالعل:
هدف تنها انجام تجربه‌ای جدید است؛ همین. دیگر حرفی درباره نگار نمی‌توان زد.
ویلایی‌ها
/ نقد
14 بهمن 1395
پوریا دارابیان:
«ویلایی‌ها»ی منیر قیدی اثری خوش ساخت از آب درآمده که حق مطلب را درباره‌ی قشر کمتر دیده شده‌ی خانواده‌ی رزمندگان، در سینمای ایران، تا حد زیادی ادا می‌سازد.
آباجان
/ نقد
14 بهمن 1395
علی دشتبان:
می‌توان از آباجان به عنوان داستانی تلخ اندیش نام برد که فضای دوران جنگ را بستری مناسب برای بیان تلخی‌هایش دانسته و رخت ماتم را این‌بار بر شانه پیرزنی انداخته است که قرار است نماینده مادر ایرانی و سنتی باشد.
فراری
/ نقد
14 بهمن 1395
علی دشتبان:
آرزوهایی بی‌حاصل که در پی خواست‌های نفسانی به وجود می‌آیند و گذشته این مرز و بوم را پشت زرق و برق‌های نفسانی‌اش جا می‌گذارند تا در هزارتوی سیاست‌ها رنگ ببازند.