به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
کارگر ساده نیازمندیم
/ نقد
18 بهمن 1395
محدثه رسولی:
مشکل اصلی فیلم اما نداشتن خط سیری ثابت است و محور اصلی داستان تا آخر کار مشخص نمی‌شود. برای همین در طول فیلم با یک سری خرده داستان‌هایی طرف هستیم که حول شخصیت‌های متفاوتی که به فیلم اضافه می‌شوند شکل می‌گیرد.
شنل
/ یادداشت
18 بهمن 1395
مهدی شیرازی:
حجم فشار روانی از سوی بدمن فیلم به حدی زیاد است که موجب خراش روحی و روانی مخاطب می‌شود و ذهن او را به حدی درگیر می‌کند که مخاطب آرزو کند ای کاش هرچه زودتر فیلم به پایان برسد.
آذر
/ یادداشت
18 بهمن 1395
زهرا سادات مرتضوی:
واقعا سوال مهمی که در حین دیدن این دست فیلم‌ها از خود می‌پرسی این است که: «هدف فیلمسازان ما از رفتن به سراغ سوژه‌هایی با این حد از تکرار چیست؟»
انزوا
/ نقد
17 بهمن 1395
محمدرضا فهیمی:
اساسا هدف اصلی داستان در سکانس‌های مختلف از یاد کارگردان می‌رود و تدوینگر هم که تلاش می‌کند با جامپ کات‌های زیاد جلوه‌ی ویژه‌ای به فیلم بدهد.
یادم تو را فراموش
/ نقد
17 بهمن 1395
مریم حبیبی:
کارگردان برای اینکه ثابت کند که فیلمش از هر نظر بکر و تازه است، مازیار فلاحی خواننده معروف را نیز مکمل نقش مرد قرار می‌دهد تا و سوژه تکراری آن به چشم نیاید.
دعوتنامه
/ نقد
17 بهمن 1395
مریم حبیبی:
کارگردان مدعیست که موضوع اصلی فیلمش اخلاق است! اما خود به عنوان یک فیلمساز اخلاق را که همان قضاوت های ناعادلانه راجع به تیپ های یک جامعه است را رعایت نمی‌کند.
سد معبر
/ نقد
17 بهمن 1395
محمدصادق باطنی:
فیلم سد معبر بر خلاف خیلی دیگر از فیلمهای جشنواره امسال فیلمی خوش ریتم با بازیهای قابل قبول است، اما مشابه بخش اعظمی از فیلمهای امسال فیلمی تلخ و سیاه است.
یک روز بخصوص
/ نقد
17 بهمن 1395
محمدرضا فهیمی:
هرکدام از ما که فریاد مبارزه با فساد را سرمی‌دهیم باید ببینیم که ایا اگر ما هم همان شرایط را داشتیم باز همین انتخاب را می‌کردیم یا تسلیم خواسته هایمان می‌شدیم؟
یادم تو را فراموش
/ یادداشت
17 بهمن 1395
علیرضا خوشکام:
«یادم تو را فراموش» بیش از همه ما را به یاد فیلمهای کنار شانه تخم مرغِ در سوپرمارکت‌ها می‌اندازد، ففط کمی بی‌حیا تر است و البته کلیشه‌های ضد قصاص چندین سال پیش را نیز تکرار کرده است.
ماجرای نیمروز
/ نقد
17 بهمن 1395
آرش فهیم:
دستاورد دیگر «ماجرای نیمروز» حرکت محمدحسین مهدویان از مستند به درام است. هر چند که فیلم قبلی او نیز مایهای دراماتیک داشت، اما بسیاری از مردم آن را یک مستند پنداشتند.
اسرافیل
/ یادداشت
17 بهمن 1395
حمید خرمی:
مانده‌ام با این فیلمسازانی که مقصود مردمان خود را ناکجا آبادی معرفی می‌کنند که در پسا پرده آن بویی از معنویت و الوهیت وجود ندارد.
ماه گرفتگی
/ نقد
16 بهمن 1395
محمدمهدی شیخ صراف:
جعفر که نیروی امنیتی است، در وسط می‌ایستد. و شاید به همین خاطر نتیجه کار او یک فیلم متوسط است. متوسط از نظر بازی‌ها، کارگردانی و سایر عوامل. و ضعیف در تصویر برداری.
مادری
/ یادداشت
16 بهمن 1395
حسین خداپرست:
تصویربرداری سوژه‌محور فیلم قابل توجه است ولی اساسا نداشتن مسئله و گره تا انتهای فیلم مخاطب را گیج می‌کند که باید دنبال چه چیزی بگردد.
انزوا
/ یادداشت
16 بهمن 1395
حسین خداپرست:
آن چه شما را به دنبال خود می‌کشاند ریتم سریع و کات های مکرر و تدوین تداومی عجیب و غریبی است که به نوعی مهر تاییدی است بر کارگردانی مرتضی علی عباس میرزایی.
ماه گرفتگی
/ یادداشت
16 بهمن 1395
حسین خداپرست:
مخاطب تقریبا در تمام طول فیلم منتظر است که فیلم آغاز شود و در حالی که ۳۰ دقیقه پایانی فیلم به ویدئو کلیپ های موزیکال بیشتر شباهت دارد.
بدون تاریخ بدون امضاء
/ یادداشت
16 بهمن 1395
حسین خداپرست:
محتوای تقریبا ۱۱۰ دقیقه ای این فیلم می توانست در ۷۵ دقیقه مذاق مخاطب را شیرین کند و این فیلم را در ذهنش ماندگار.
ماجرای نیمروز
/ یادداشت
16 بهمن 1395
حسام‌الدین ابوالحسنی:
«ماجرای نیمروز» فیلم لذت بخشی‌‌بود که وقتی تمام می‌شود حسرت می‌خوری و با خود می‌گویی: «کاش باز هم ادامه داشت».
ماجرای نیمروز
/ یادداشت
16 بهمن 1395
محمد اسفندیاری:
مهدویان اما در «ماجرای نیمروز» در حال پوست اندازی‌ست. دست خیالش بازتر از قبل است. دنیایی ذهنی را با الهام از واقعیت تاریخی می‌سازد و این تجربه جدیدی‌ست برای او.
انزوا
/ نقد
16 بهمن 1395
علی جعفرآبادی:
با فیلمنامه‌ای بی‌فراز و فرود و البته در بسیاری فصول نامفهوم و مبهم رو به روییم، که درنهایت هم به دام شعارزدگی افراطی می‌افتد.
بدون تاریخ بدون امضاء
/ نقد
15 بهمن 1395
محمد رضوانی‌پور:
بدون تاریخ بدون امضاء برخلاف انبوه آثار سینمای اجتماعی ایران و فضای سیاه اما باسمه‌ای تصویر شده در آن‌ها، موفق است تا مخاطب را درگیر موقعیت‌ها و چالش‌های دراماتیک خود کند.