به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
چراغ‌های ناتمام
/ نقد
25 بهمن 1395
مریم حبیبی:
گویی فیلم های دفاع مقدس تمرینی است برای کارگردان شدن و شاید قرار است که با نزدیک شدن به این ژانر به عنوان شروع کار خیلی موانع را از جلوی پای او بردارد.
ویلایی‌ها
/ یادداشت
25 بهمن 1395
یاسر شیرازی:
مگر نه اینست که درتمام مدت زمان پخش اثر، مخاطب داستان را دنبال می‌کند تا در آخر، مجهولاتی که در معادله‌ی داستان دیده است، به معلومات ختم شوند؟
ماجرای نیمروز
/ نقد
24 بهمن 1395
مریم حبیبی:
امید است سینمای تاریخی هر چه زودتر بتواند در خدمت آگاهی دادن یک ملت نسبت به گذشته‌های تاریخی خود دربیاید و واقعیت‌های فراموش شده را در ذهن ملت خویش مصور سازد.
آذر
/ نقد
24 بهمن 1395
مریم حبیبی:
فیلم با مظلوم نشان دادن قهرمان زن و توانایی او در موتوسواری این ادعا را دارد که هنوز هم در جامعه ما زنان مورد بی مهری‌های فراوانن.
آباجان
/ نقد
24 بهمن 1395
مریم حبیبی:
دائما جنگ و درگیری‌های لفظی و دروغ و الفاظ رکیک. تا آنجا که گویی هیچ آدم به درد بخوری در این خانواده وجود ندارد.
بدون تاریخ بدون امضاء
/ نقد
23 بهمن 1395
مریم حبیبی:
گویی کارگردان می‌خواهد که از مقوله‌ای مغفول در جامعه سخن بگوید. اما اگر این هدف را از فیلم بگیریم با سایر فیلم‌های اجتماعی فرقی نمی‌کند و در این فیلم هم دوباره شاهد برخی سیاه نمایی‌ها هستیم.
ماجرای نیمروز
/ یادداشت
23 بهمن 1395
جواد موگویی:
فیلم به بیننده عنوان می‌کند که این انفجارها توسط عناصر نفوذی سازمان مجاهدین خلق در ارکان سیاسی و نظامی صورت گرفته است.
رگ خواب
/ یادداشت
23 بهمن 1395
نفیسه مرشدزاده:
ترسید اگر نخورد به ماشین و نیفتد وسط خیابان یک عنصر ثابت از سریال‌های تلویزیونی کم داشته باشد. تلپ تلپ هم روانشناسی دم‌دستی چسبانده بودند به کاراکترها.
رهایی از بهشت
/ یادداشت
20 بهمن 1395
یاسر فریادرس:
«رهایی از بهشت» اثری درخشان که نه تنها در تکنیک بلکه در کارگردانی و روایت هم قابل اعتناتر از بسیاری از فیلم‌های تکراری حاضر در نامزدهای فجر است.
بیست و یک روز بعد
/ نقد
20 بهمن 1395
جواد طالبی:
اکران این فیلم در آخرین روز جشنواره فیلم فجر در برج میلاد، این فرصت را از او گرفته تا خبرنگاران و اهالی رسانه در مورد این فیلم صحبت کنند و اثر قابل تامل خردمندان در رسانه‌ها بازتابی درخور داشته باشد.
گشت 2
/ یادداشت
20 بهمن 1395
مرتضی اسماعیل‌دوست:
«گشت ارشاد 2» چند گام جلوتر از آثار مبتذل فیلمفارسی از هر وسیله و مسیر دم‌دستی استفاده می‌کند؛ فرقی ندارد رمالی باشد یا مداحی و عشق‌‌بازی باشد و یا سیر و سفر در زیر شلوار! در فیلم انواع و اقسام دیالوگ‌هایی جنسی و اشارات زیر کمری و حتی تمسخر دین و آئین و فرهنگ ایرانی را می‌بینیم.
اسرافیل
/ نقد
20 بهمن 1395
مسعود غزنچایی:
فیلم «اسرافیل» در فرم، چیز جدیدی نسبت به فیلم قبلی پناهنده ندارد و در قصه‌گویی حتی عقب‌تر و سردرگم‌تر از آن است. پناهنده با «اسرافیل» نتوانسته از جایگاه یک فیلم اولی کوچ کند و هنوز در فضا و فرم فیلم اولش درجا می‌زند.
آباجان
/ یادداشت
20 بهمن 1395
محمد احمدخانلو:
کارگردان از قصه‌های قبلی خودش تقلید کرده است، اما مدادرنگی سه رنگ فیلمساز رحم ندارد. او قادر است با سیاه و خاکستری و قهوه‌ای به جان هر مفهومی بیفتد!
مادری
/ نقد
19 بهمن 1395
محمدرضا پورصفار:
مادری قصه‌ای تکراری و دم دستی دارد که مخاطب را از میانه به بعد خسته می‌کند و کارگردان، این ملغمه را در انتها با یک سرطان و یک مرگ جمع و جور می‌کند و پایانی باز از جنس همین پایان‌های این روزهای سینمای ایران به خورد مخاطب می‌دهد.
ماجرای نیمروز
/ نقد
19 بهمن 1395
علی همت‌زاده:
ماجرای نیمروز با نگاه docudrama، در ادامه همان مسیر ایستاده در غبار ساخته شده است، با این تفاوت اساسی که آنچه مهدویان می‌سازد رنگ داستانی بودن بیشتر و تا حدی از نگاه مستند بودن خارج شده است.
او (خانه)
/ نقد
19 بهمن 1395
مریم حبیبی:
زمانی که نمایی از یک فرهنگ و یک زبان بر روی پرده سینما می رود باید تصویری مناسب، بکر و تازه و حرف از فرهنگ غنی آن باشد نه آنکه با صفتی همچون پدرکشی همراه باشد. برای دیار ستارخان و باقرخان، این فیلم خیلی زرد و سخیف جلوه می کند.
ماجان
/ نقد
19 بهمن 1395
مریم حبیبی:
این پیام که زنان سنتی همواره نه تنها نمی‌توانند مشکلات خود را حل نمایند و حق خود را از مردان زورگو سنتی بستانند بلکه برای حل آن همیشه فرار را ترجیح می‌دهند، سوژه تکراری سال‌های اخیر سینمای ایران است.
رگ خواب
/ یادداشت
18 بهمن 1395
محمد احمدخانلو:
مخاطب فیلم ترکیب سلبریتیهای مورد علاقهی خود را میبیند. آیا این تقلید از خود و تکرار به معنی پایان یک استعداد سینمایی است؟
قاتل اهلی
/ نقد
18 بهمن 1395
محمدمهدی شیخ صراف:
همه چیز در «قاتل اهلی» به طرز غافلگیرانه‌ای بد است. انگار برای آزاردهنده بودن آنها تلاش زیادی صورت گرفته باشد.