به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
رهایی از بهشت
/ یادداشت
27 بهمن 1395
حسین تهرانی:
کار سختی نیست که یک بار برای همیشه روی تربیت و آموزش فیلم‌نامه‌نویس سرمایه‌گذاری کنیم.
سارا و آیدا
/ نقد
27 بهمن 1395
علی نیکجو:
کارگردان به وضوح می‌خواهد بازگشتی به «سعادت آباد» و بحران‌های عاطفی – اخلاقی‌اش داشته باشد، اما تلاشش به گواه خنده‌های تماشاگران در سالن سینما، مذبوحانه است.
بدون تاریخ بدون امضاء
/ نقد
27 بهمن 1395
حدیث دانایی‌کیا:
باید اعتراف کرد که کارگردان موفق شده قاب‌هایش را طوری ببندد که پس‌زمینه، زشت‌ترین اجزای موجود بر روی کره زمین را شامل باشد. حتی خیابان‌های فیلم هم حتی‌المقدور آسفالتش توسط ماشین آسفالت‌تراش به صورت راه راه درآمده است.
نگار
/ نقد
27 بهمن 1395
سید سعید هاشم زاده:
«نگار» را باید طبق مولفه‌های ترکیب گونه‌ها و ژانرها و بازیگوشی‌های سینما سنجید نه با متر و معیاری که با آن جور در نمی‌آید.
زیر سقف دودی
/ نقد
27 بهمن 1395
مسعود غزنچایی:
«زیر سقف دودی» به شدت عقب‌تر از نمونه‌های مشابهی است که قصه آن‌ها طلاق عاطفی یا خیانت یک مرد میانسال متمول به همسرش است.
انزوا
/ نقد
27 بهمن 1395
محمدرضا شهبازی:
با توجه به از دور خارج شدن شارژرهای سنتی در آینده‌ای نزدیک، کنکاش پیرامون رابطه قضاوت کردن با «پاوربانک» چیزی است که انتظار می‌رود در فیلم‌های بعدی این فیلمساز شاهدش باشیم.
بدون تاریخ بدون امضاء
/ نقد
27 بهمن 1395
مسعود غزنچایی:
فیلم، قصه‌ای بسیار ساده و خطی دارد و هیچ گره‌افکنی ندارد و بی‌دلیل، بارها اطلاعاتی را که مخاطب می‌داند، برای او تکرار می‌کند و با ریتم کندش، لحظات خسته‌کننده‌ای را برای مخاطب رغم می‌زند.
ماجرای نیمروز
/ نقد
26 بهمن 1395
علی جعفرآبادی:
سبکی که حتی با سابقه‌ی ذهنی مخاطب از تماشای ایستاده در غبار تکراری هم به نظر نمی‌رسد، چرا که این بار با عنصر بازیگر حرفهای و فرم روایی تازه‌تر، چیزهایی بیش از فیلم قبلی را هم در چنته دارد.
انزوا
/ نقد
26 بهمن 1395
مریم حبیبی:
این فیلم بر خلاف سایر فیلم‌های اخیر سینمای ایران، قهرمان دارد. قهرمانی که در اشاراتی کوتاه به جوانمردی‌های او قصد دارد او را به عنوان یک انسان به مخاطب معرفی نماید اما مخاطب او را فردی نچسب و بی احساس می‌یابد.
قاتل اهلی
/ نقد
26 بهمن 1395
محمدرضا باقری:
نسخه فعلی قاتل اهلی فیلم بدی است، طولانی، بی‌ربط، تکه پاره و خسته کننده. شاید با آواربرداری سکانس‌های بهمن، احیا شود.
بدون تاریخ بدون امضاء
/ نقد
26 بهمن 1395
علی نیکجو:
اخلاقِ ارج نهاده شده، هنگامی به چالش کشیده می‌شود که در کشاکش با حادثه‌هایی ناگهانی باشد، حادثه‌هایی در جهانِ مدرن که اتفاقا در نظر جلیلوند بر اثر نادیده گرفته شدن «امرِ اخلاقی» به وجود آمده‌اند.
رگ خواب
/ نقد
26 بهمن 1395
مهدی مافی:
بازی‌های درخشان تیم بازیگری کمک زیادی در شکل‌گیری فضاها و شخصیت‌ها کرده است. هر چند این کمک در «رگ خواب» واقعا یک رابطه دو طرفه است. یک کارگردانی استاندارد هم نخ تسبیح تمام ویژگی‌های مثبت فیلم است.
خفه‌گی
/ نقد
26 بهمن 1395
مسعود غزنچایی:
قصد فیلمساز، ایجاد اتمسفر و فضایی سرد، بی‌روح و یخ‌زده بوده است که به مدد فیلمبرداری و قاب‌بندی‌های مناسب و استفاده از کنتراست در نورپردازی توانسته است چنین فضایی خلق کند.
یک روز بخصوص
/ نقد
26 بهمن 1395
امید طهرانی:
این فیلم می‌توانست بر خلاف جریان قالب سینما، یک اثر اجتماعی قهرمان‌محور باشد که دغدغه اصلاح دارد نه اینکه معضلی را نشان دهد و تلخی تبعات آن را برای مخاطب به جای بگذارد.
گشت 2
/ نقد
26 بهمن 1395
محمدمهدی شیخ صراف:
زیر لب ادا کردن فحش‌های خانوادگی خ دار دیگر برای خنداندن مخاطب بیش از حد دستمالی شده و کهنه است. کاش یک طنزپرداز واقعی در کنار سهیلی برای نوشتن فیلمنامه قرار می گرفت تا جلوی این حجم لودگی را بگیرد و شاهد یک فیلم قوام یافته‌تر بودیم.
کمدی انسانی
/ نقد
26 بهمن 1395
آرش فهیم:
مشکل اساسی فیلم «کمدی انسانی» این است که این أثر ترکیبی از چند ایده زیبا و جذاب است که به جای درام، تبدیل به مجموعه‌ای از نمادها شده‌اند.
اسرافیل
/ نقد
26 بهمن 1395
علی جعفرآبادی:
نوعی عرض اندام تصویری برای به رخ کشیدن توان فیلمساز در بازی با فرم‌های کلاسیک فیلمنامه‌ای–اجرایی ، که بدون شک به سابقه‌ی فیلمسازی کوتاه کارگردان بر می‌گردد.
سارا و آیدا
/ نقد
26 بهمن 1395
میثم المهدی:
فیلم از فرم و محتوا خالی است که هیچ، ساختاری هم ندارد و بالکل مشخص نیست چیست! نام فیلم آدم را یاد تلما و لوییز می‌اندازد.
خفه‌گی
/ نقد
26 بهمن 1395
میثم المهدی:
فیلم حرفهای زیادی برای گفتن دارد. حرف‌هایی که بعضا آشکار و بعضا نهان هستند. میتوان بارها و بارها فیلم را دید و هر بار پیام نویی را به دست آورد.
فراری
/ نقد
25 بهمن 1395
مریم حبیبی:
جامعه ما چه بخواهیم و چه نه به شدت در حال تغییر و تحولات فرهنگی است که صد البته یکی از عاملین این تغییر خود سینماست!