سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
پارسا زهرهای:
هرچند مخاطب مستند به درستی همه ایرانیها انتخاب شدهاند نه قشری خاص ولی در آن، موضوعی مانند روابط خارجی دولت تدبیر و امید برجسته میشود که منتقدان قابل توجهی هم دارد و مستند برای قانع کردن آنها تلاشی نکرده است.
افشین علیار:
گشت ارشاد 2 جزو فیلمهاییست که اساسا نمیشود جز به جز آن را تحلیل کرد چرا که این فیلم هیچ کدام از مشخصههای لازم برای ساختِ یک فیلم کمدی را در بر ندارد، اگر چندسال دیگر دیدید که فیلمساز گشت3 را ساخته و در نوروز هم اکران شده اصلا تعجب نکنید زیرا که زندگی خرج دارد.
افشین علیار:
یراقی در کارگردانی به نتیجهی نهاییاش رسیده از فرم استفادهی زیادی نکرده تا بتواند قصهاش را در فضای رئال جلو ببرد و اساسا برای او انسانیت و اخلاقگرایی در اولویت بوده و در دلِ آن به عشق پرداخته، به همین جهت گذشته و آینده آدمهای قصه در چنین فیلمی برای او مهم نیست.
علی منصوری:
خوب بد جلف فیلمی متشکل از یک روند داستانی، تعداد زیادی شوخیهای مجزای به هم چفت نشده و مقدار زیادی دیالوگ به اصطلاح طنز است که نه آنقدر قوی است که مخاطب را از جهت نوآوری و خلاقیت و ابتکار تازه در کمدی سر کیف بیاورد و نه آنقدر ضعیف که بیننده را خسته کند.
مهدی ملک:
یک فیلمساز دغدغهمند نمیتواند دربرابر ازهمپاشیدگی بنیان خانوادهها در کشورش بیتفاوت بماند واز این بابت باید این حساسیت را قدر دانست اما مسأله این است که تکلیف مخاطبان با این همه ناهنجاری وخشونت چیست؟
حامد یامینپور:
«یک روز به خصوص» حرف جدیدی برای مخاطب ندارد و نمیتواند مسئلهی فیلم را به مسئله مخاطب تبدیل کند. همین مسئله فیلمنامه باعث شده تا داستان فیلم بیش از چند دقیقه برای مخاطب جذاب نباشد و فیلم همه چیزش در سطح باقی بماند.
بابک مهرورز:
با بطری بازی و شرط بندیهای نابخردانه آغاز میشود که تداعیگر اتفاقات هیجانانگیز برای تماشاگر است اما ریتم کُند داستان و همچنین حضور راوی در داستان که بصورت گفتار روایت میکند عاملی شده تا داستان جسورانه عبدیپور در اجرا خنثی و بیرمق باشد.
محسن ظهرابی:
فیلم عملاً با هدفی جز سینما ساخته شده و درست در نقطهای که مواد لازم ذکر شده به هر طریق ممکن تهیه شد، فیلم ساخته میشود و فروش خود را هم میکند. سطح توقع مخاطب هم بالاتر از این نخواهد رفت.
مسعود مهرجویی:
لعاب شخصیتها و درام در آنجا از شفافیت و درخشندگی خاصی برخوردار بود که ما را به یاد همان فوت معروف کوزهگر میاندازد. همان فوتی که زنگاری میاندازد بر درخشش آفتاب ماجرای نیمروز.
محمد توکلی:
بدنه سینما به همین فیلمهای ساده خنده دارد که زمینههایی از طنز و انتقاد را نیز به همراه دارند نیاز دارد و همیشه هم لازم نیست که فیلمهای هنری روشنفکرانه و جشنوارهای ساخته شود!
مهدی ملک:
فیلم امتحان نهایی، فیلمیست ساده، با روایتی آرام که برای آدمهای معمولی اتفاق میافتد. آدمهایی که بسیار شبیه ما هستند و اگر نیک بنگریم، شاید حتی، خود ِ ما باشند.
:
فیلم بیش از آنکه ایجابی عمل کند و بتواند به حل بحران و یا تحلیلی جامع و کاربردی از مشکلات درون خانوادگی جامعه بپردازد، با پیچیده کردن شرایط و بحرانی کردن مشکلات خصوصی میان پدر و مادر یک خانواده، موضع سلبی به خود گرفته.
مهیار محمد ملکی:
فیلم ماجرای نیمروز یک کار موفق پر هیجان و پر از حادثه است این فیلم جدا از میزان وفاداریاش به حقایق تاریخی مخاطب خود را شدیدا درگیر روایت مستند گونهاش میکند و به نظر میاید که در این کار مهدویان به شدت مسیر رو به جلوی خود را پیدا کرده است.
سینا طهمورثی:
تجربه تماشای آباجان یک تجربه سراسر ناامید کننده است. امید که عطش فیلمسازانی همچون علیمردانی که ظاهرا بیقرار حضور دایمی بر پرده اکران هستند، فروکش کند.
افشین علیار:
یک روز بخصوص اگر به عنوان یک تله فیلم در روز اهدای عضو در تلویزیون به نمایش درمیآمد قطعا تله فیلم موفقی میشد. فیلم نکتهی جدیدی برای تماشاگرش ندارد و این فیلم برای اسعدیان هم گامی رو به جلو به حساب نمیآید.
نرگس جهانبخش:
پیمان قاسم خانی در اولین فیلم بلند سینمایی خود فیلم آبرومندی را در سینمای کمدی ساخته است. فیلمی که پر از لحظههایی با شوخیهای جذاب است. ارجاعات مختلف چه به جهان سینما چه به موضوعات اجتماعی چه به سریالها و فیلمها موفق سینما بسیار است.
مدیسا مهراب پور:
اگر بخواهیم درباره فیلم صحبت کنیم، باید بزنیم آشولاشش کنیم و به کارگردان هم بهواسطه شم سینمایی ضعیفش خرده بگیریم و فیلم را بکوبانیم و خلاص؛ اما از طرف دیگر میتوانیم برخورد جالبتری هم با فیلم داشته باشیم.
موسی حسن وند:
فیلم به هیچ عنوان به سمت تقدسگرایی، قهرمانپروری و اصطلاحات شعاری شدن نمیرود. این واقعیت که کاراکترهای داخل فیلم حتی کسانی که در ردههای بالای امنیتی هستند، مرتکب اشتباه میشوند و به اشتباه خود اعتراف میکنند.
افشین علیار:
آباجان شاید یک ملودرام خانوادگی باشد که توانسته تا حدودی قصه تعریف کند اما وقتی جزئیات نتواند فیلم را جلو ببرد کلیت فیلم هم نمی تواند راضی کننده باشد و اگر کلیت آن جذابیت لازم را نداشته باشد مخاطب هیچ اشتیاقی برای دیدن فیلم بعدی فیلمساز ندارد.
محمدحسین قلیپور:
“یک روز بخصوص” به درستی میان شخصیتهای خوب و بد خط کشی سیاه و سفید میکند و موضع خود را نسبت به هر یک از آنها تعیین مینماید اما در چرایی بروز این اشتباهات در شخصیتهای منفی نگاهی خاکستری دارد.