لس آنجلس تهران

‏لس آنجلس تهران‏ ( 1396)
‏Los Angeles - Tehran‏

4.3
رای شما:
0/10
بر اساس رای 361 کاربر
فانتزی, کمدی
اکران شده در 1397/07/18

خلاصه داستان فیلم سینمایی لس آنجلس تهران
با کلمات زیر جمله بسازید: (دو نمره) موسیوی فرانسوی، تابلوی نقاشی، استندآپ کمدی، اینستاگرام، فحش رکیک، هاهاها، پیرزن موتورسوارِ تک‌چرخ‌زن، داف وطنی، عشق خارجی، خونه مادربزرگه، درود بر شرف آریاییت !

صوفیا نصراللهی: «لس آنجلس تهران» فیلم شکست‌خورده‌ای است. توالی پلان‌ها بی‌منطق است. سکانس‌ها چسب ندارند. و به نظرم تینا پاکروان کارگردانی کمدی را بلد نیست. برای کارگردانی کمدی باید حسی از زمان‌بندی، شوخی و البته منطق شوخی‌نویسی داشته باشید که به نظر می‌رسد پاکروان ندارد.
یاسمن خلیلی‌فرد: «تهران لس آنجلس»که لوکیشن‌های خارج از ایران و بازیگران غیرایرانی و موضوعات بین کشوری دارد، عموماً با استقبال زیادی مواجه می‌شوند. نمی‌دانم این را باید عیب تلقی کرد یا حسن. این که سینمای بی‌رونق این روزها، بتواند با فیلمی که مردم از آن استقبال می‌کنند رونقی بگیرد شاید یک موهبت باشد اما این که فیلمی کم مایه که در ژانر خود کم و کسری‌های بسیاری دارد
میثم کریمی: « لس آنجلس تهران » را می‌توان یکی از سطحی‌ترین و بی‌مزه‌ترین کمدی سال‌های اخیر سینما دانست که نه می‌تواند بخنداند و نه حرف تازه‌ای برای گفتن دارد. فیلم چند شخصیت تک بُعدی دارد که از این سو به آن سو می‌روند و بی‌مزه‌ترین موقعیت‌های کمیک را به اجرا در می‌آورند تا مخاطب با تماشای آن‌ها به خنده بیفتد.
به گفته تینا پاکروان ، در ابتدا قرار بر این بوده که "ژرار دوپاردیو" بازیگر نامدار فرانسوی ، به جای پرویز پرستویی ایفای نقش کند
«شیرین یزدان بخش»، بازیگر فیلم سینمایی «لس آنجلس تهران»، 21 آذر ماه سال 1396 در گفتگو با یکی از خبرگزاری‌های داخلی، در مورد نقش خود در این فیلم، بیان داشت:
«امسال در فیلم‌های خوبی همچون «جاده قدیم»، «آکاردئون» و «لس آنجلس تهران»، به ایفای نقش پرداختم که نقشم در فیلم «لس آنجلس تهران»، از همه متفاوت‌تر است زیرا برای اولین بار نقش مادر بازی نمی‌کنم.
«پرویز پرستویی» و «تینا پاکروان»، پس از فیلم سینمایی «خانه کاغذی» که همبازی بودند، فیلم سینمایی «لس آنجلس تهران»، دومین همکاری آنها است.
گاف های فیلم لس آنجلس تهران (0 گاف)
دیالوگ های فیلم لس آنجلس تهران (0 دیالوگ)
جزئیات بیشتر از فیلم لس آنجلس تهران
پخش کننده: نیکان فیلم
میزان فروش: 7،175،111،000 تومان
سوالات نظرسنجی ( 8 سوال)

فیلم ارزش یک بار دیدن را دارد؟


فیلم از لحاظ فنی و هنری باکیفیت ساخته شده است؟


تیم بازیگران، نقش‌ها را خوب بازی کردند؟


داستان و ساختار فیلم غیرتکراری و جدید بود؟


حرف و پیام فیلم، مفید و ارزشمند هست؟


بعد از پایان فیلم به آن فکر می‌کردید؟


فضای فیلم با فرهنگ خانواده شما سازگار است؟


فضای فیلم مناسب کودکان است؟

نظر خود را ثبت کنید
ارزیابی مردم از فیلم لس آنجلس تهران (از مجموع 43 رای)

ارزش تماشا
3.6
خوش ساخت
3.5
بازیگری
4.5
خلاقانه
3.3
محتوای مناسب
2.0
تفکربرانگیز
2.1
مناسب خانواده‌
4.3
مناسب کودکان
4.4
رای شما:
0/10
حداقل کارکتر بررسی: 0 /60
بررسی‌های مردم درباره فیلم لس آنجلس تهران (119 بررسی)
نیما جعفری آشغال ترین فیلمی که دیده بودم.نمیدونم چطوری تو پرده سینما 7/000/000/000 میلیارد فروش داشته.واقعا تاسف باره
1 لایک
1 نظر
2 هفته قبل
یاور
دقیقا همونطوری هفت میلیارد فروش داشته که الان ما همه با هم هستیم رکورد فروش رو میزنه
0 لایک
2 هفته قبل
مرتضی نعمتی
یکی از چرت ترین سینمایی های ایران
واقعا از آقای پرستویی و خانم افشار بعید بود که تو این فیلم چرت بازی کنن
0 لایک
0 نظر
2 هفته قبل
محمد حسین قاید
افسوس برای سینمای ایران با این اثر
لس آنجلس تهران بیداد میکرد
تنها برای گیشه فروش ساخته شده است😔
0 لایک
0 نظر
2 هفته قبل
امیرحسین
چرت و پرت ترین فیلم
0 لایک
0 نظر
3 هفته قبل
مرتضی نعمتی
واقعا بد بود
0 لایک
0 نظر
1 ماه پیش
سید محمد موسوی
نکته:"در باب ادایِ احترامِ سینماگران به بازیگران قبل از انقلاب-چه آنها که ماندند و چه آنها که رفتند- یک موردی مرا می رنجاند. من با شدت و ضعف قدرت بازیگری برخی عناصری که این سالها خیلی به ایشان پرداخته می شود و از آنها یاد می شود ندارم؛به هنرمند بودن یا نبودن شان هم کاری ندارم. فقط یک مورد مرا می رنجاند.
چرا باید ما در ایران اسلامی، شاهد فیلم هایی باشیم که به برخی آثار منتشر شده در ایران قبل از انقلاب اشاره می کنند که آن آثار شامل صحنه های مبتذل و غیر قابل گفتن و بعضاً جِ ن سی بوده اند؟؟ همین فیلم "ممل آمریکایی"، اسمش را در گوگل سرچ کنید، نتیجه جستجو را ببینید. آیا این آرمان سینمایی ست که خود عواملَش آن را سینمایِ پاک می نامند؟؟ آیا یادکردن از این فیلم افتخار دارد خانم پاکروان؟؟ آیا اشاره به بهروز وثوق اشاره به ناپاکی های او در سینمایِ قبل از انقلاب است یا صرفاً هنرِ او؟؟ بردن نامِ بهروز وثوق چه چیز را در ذهن مخاطب ایجاد می کند؟؟ مخصوصاً مخاطبی که هنوز از دهه 50 شمسی، فاصله چندانی نگرفته و آن فیلم فارسی ها را بخاطر دارد. شما که اصلاً در آن دوران نبوده اید، سنگ چه چیز را به سینه می زنید؟؟ اینها را اضافه کنید به اینکه حتی بهروز وثوق هم از دیدن این فیلمِ بی ارزش شما،‌ به ستوه خواهد آمد. شما نام او را در یک اثر فاخر نبرده اید. در اثری زشت و بی معنی برده اید. چرا باید به آن افتخار کنید؟؟
ایکاش کسی بود که این رویکرد سینماگران را توضیج میداد. البته از یاد نبریم که ما با جمشید مشایخی و داوود رشیدی و علی نصیریان و عزت الله انتظامی و محمدعلی کشاورز چه کرده ایم که قرار است با بهروز وثوقی هم همان کار را تکرار کنیم؟؟ غیر از اینکه فراموششان کردیم و گذاشتیم در کنج عزلت و انزوا بمیرَند..."
2 لایک
2 نظر
1 ماه و 2 هفته پیش
یاور
یک دادی کمه خدایی سید جان
به نظر من همین که بخش های خنده دارش به خاطر خود بازیگرا بود بجای دیالوگ های جنسی شرف داره به کمدی های الان

به نظرم مهناز افشار هم واقعا بازی خوبی داشت به اندازه کمدی بازیش راضی کننده بود
1 لایک
1 ماه و 2 هفته پیش
سید محمد موسوی
اوووممم.باشه حالا چون قبولت دارم و پرویز رو دوست دارم و این فیلمم شوخی جن سی نداشت، 3 ستاره.
درکل بازیها به دلم ننشست.فیلمنامه هم نداشت. اما برای تلاش شون 3ستاره.
اوکی.
0 لایک
1 ماه و 2 هفته پیش
سید محمد موسوی
خطر لو رفتن داستان
"لس آنجلس تهران" به یاد "‌ممل آمریکایی"
در این اثر شما ابتدا با یک راوی مواجهید که به آن "نَرِیتور(narrator)" می گویند.راوی بسیار بی مزه و لوس است.دیالوگ هایَش وجاهت سینمایی ندارد. زیرا یک راوی نباید اساس فیلم باشد. فقط باید کمک کننده باشد. اما این راوی اگر نباشد خیلی از سکانس ها مزخرف و مسخره می شود. این بزرگترین مشکل فیلم است.
در ادامه بیننده مکان هایی را میبیند و تصاویری. انتقاداتی را در قالب شوخی می شنود و کمی حافظه تاریخیَ ش قِلقِلَک می شود. این ترفند قدیمی خوب است. اما به بدترین شکل از آن استفاده شده است.زیرا کسی این ترفند را اینقدر گل درشت بکار نمی برد که اصطلاحاً تو دوق مخاطب بزند!! این حد از ناشیگری واقعاً تأسفبار است.گویی "تیناپاکروان" تمام احتیاط و عقلی که در ساخت فیلم "خانوم" داشته، بیکباره کنار گذاشته.
سپس شما با کمک راوی با کاراکترها آشنا و به درون فیلم هدایت می شوید. اینجا کمی فیلم جذاب بنظر می رسد اما خیلی زود همه چیز لو می رود. بازی ها باسمه ای می شود؛حتی جَست و خیز های مهناز افشار-که بخاطر شباهتَش به گوگوش در فیلم ممل آمریکایی انتخاب شده-به بهتر شدن فیلم کمک نمی کند.حرافی های کاراکتر "ژوبین" و ادا اصول های "ماهایا پطروسیان" و قِر و غَمزه های "گوهر خیراندیش" و چشم و ابروی "پرویز پرستویی" هم کارساز نیست و فیلم به شدت به سردی می گِراید!!
موزیکال!! شاید من این فیلم را در ژانر موزیکال_فانتزی قرار بدهم. اما طنز نه!! کمدی؟؟ حرفَش را نزنید. شوخی نکنید که شوخیَ ش نیز زشت است. با بالاترین ارفاق؛ همان موزیکال_فانتزی. البته ترانه خوانی و حرکات بدن "ژوبین رهبر" و خوانندگی "بهروز(پرویز پرستویی)" و شوآف های "مهناز افشار" هم جزو نواقص این اثر است که در کنار شوخی های بیمزه و نُنُرطورِ آن، این اثر را تبدیل به یکی از بدترین فیلم های مثلاً طنز سینما می کند.
کاراکترها شدیداً مزخرف اند و هیچ مقبولیتی ندارند. مخصوصاً کاراکتر "ماهایا پطروسیان" بهیچوجه باورپذیر نمی شود. انگار برای کارگردان مهم نبوده که شخصیت پردازی هایَش کمی وجاهت هنری داشته باشد. بشدت دم دستی و نخ نما.این تمام تعریف من از این کاراکترها ست.
اما بیشترین اشکال به فیلمنامه است. هیچ فیلمنامه ای وجود ندارد. همه چیز بداهه است و سَمبَل کاری شده. ترجیح کارگردان با ساختن فیلمی ست که فقط میخواهد شما را به یاد "ممل آمریکایی" بیاندازد. حتی در جایی انگار حس می کند مخاطب هنوز به یاد "ممل آمریکایی" نیافتاده است. پس از فیلم مذکور نام برده می شود و حتی اسم "بهروز وثوقی" به میان می آید!! خواهشاً متوجه شوید "تیناپاکروان" دارد به "بهروز وثوقی" ادای احترام میکند. بفهمید.شما را به خدا بفهمید...

سرانجام سخن. این اثر را نبینید. من هم گولِ پرویز را خوردم و دیدم. نبینید. چیزی نمی شود. همین :)
1 لایک
0 نظر
1 ماه و 2 هفته پیش
سید محمد موسوی
"لس آنجلس تهران" به یاد "‌ممل آمریکایی"
یک دیالوگ از "باران کوثری" در فیلم "عصبانی نیستم(رضا درمیشیان)" بود که بسیار دیالوگ خوبی ست. او گفت:"نمی دونم چرا آدما وقتی میخوان بگن دارن حرفی مهمی میزنن؛‌خودشونو پشت اسم های بزرگ قایم می کنن" ... و واقعاً چنین ست. هرکدام از ما که میخواهیم دیگران را مجاب کنیم که حرفمان درست و منطقی ست،از یک بزرگی نقل قول می کنیم، فلان امام یا فلان دانشمند یا فلان فیلسوف یا فلان ورزشکار یا فلان نویسنده یا فلان بازیگر معروف !! شاید دلیلَش اینست که خودمان را پوچ و تهی می بینیم یا شاید غرق در آن اسطوره شده ایم. بهرحال. بگذریم.

"لس آنجلس تهران" برداشتی از "ممل آمریکایی(بهروز وثوقی)" دارد. انگار مثلاً ممل از فرنگ برگشته باشد. نمی توان تأثیرات "ممل آمریکایی" را در آن ندید. پس بیایید با چاشنی ممل این فیلم را بررسی کنیم.
1 لایک
0 نظر
1 ماه و 2 هفته پیش
ابوالفضل خلیلی مزخرف
0 لایک
0 نظر
1 ماه و 2 هفته پیش
مشاهده بررسی‌های بیشتر