سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
حانیه پایور:
دیالوگ ها، نقطه قوت و شاید پاشنه آشیل فیلم. کلماتی ثقیل و ادبیاتی نامانوس برای مخاطب عام که با ریتمی مسلسلگونه یا ایدئولوژی سازمان را به رخ میکشد یا سعی در محکوم کردن رقیب و توجیه رفیق دارد. فیلم بسیار پرگفتگوست، آن هم با کلماتی که شاید بیشتر بوی شعارهای تاریخ گذشته را میدهد.
جبار آذین:
«ابو زینب» جدا از کاستیهای اندکش به علت کارگردانی حساب شده، موضوع و مضمون بکر و تازه و پرداخت سینمایی برخی صحنههای عمومی و بعضی بازیها اثری پذیرفتنی و قابل تأمل است.
نوید کریمی:
آگاهی از نقاط ضعف و حفرههای فیلمنامه میتوانست این داستان مردّد و سرگردان را نجات دهد؛ آگاهیای که فیلمساز جای خالی آنرا در جامعه حس کرده ولی در فیلم و فیلمنامه خود، نه!
محمد گبرلو:
آیا از این فیلم بهتر میتوان ساخت که بهراحتی بتواند تبلیغ دین کند. آیا حتما باید در فیلم فردی نمازخوان باشد یا شعارهای مذهبی بدهد تا بفهمیم فردی مسلمان است.
نفیسه ترابنده:
“سیانور” فیلمی ارزشی که به خوبی نشان داده است زنانی را که در نهایت به هنگام گرفتار شدن در دام ساواک، خوردن سیانور را به زندگی ترجیح میدهند.
جبار آذین:
جای توجه و ارائه تصاویری از فهم و اطلاعاتی از فضای مجازی در جامعه ایران و جهان معاصر و تغییرات مناسباتی و رفتاری خانوادهها به ویژه نسل جوان در فیلم «ربوده شده» خالی است .
سیدرضا صائمی:
برنامهای که نیاز به ساخت آن همواره از سوی کارشناسان رسانه و منتقدان تلویزیونی بارها مطرح شده و اینکه ما نیازمند به یک برنامه دائمی درباره جوانان هستیم .
مرتضی اسماعیلدوست:
فیلم «اروند» با وجود کمبنیه بودن موقعیتهای دراماتیک، دارای فضاسازیهای شاعرانه و قابهای مینیاتوری است و جهان ذهنی شخصیت ها را تا حدی برای مخاطب ملموس میکند.
پویان عسگری:
یک شاهکار بزرگ که در آینده از آن به عنوان یکی از تکاندهندهترین تجربههای «فیلم رئالیستی» یا «فیلم اجتماعی» در تاریخ سینمای ایران، یاد خواهد شد.
بابک مهرورز:
عدم آشنایی نویسنده با عناصر سینمایی باعث شده کلیت کار شباهتی به آثار سینمایی نداشته باشد و مخاطب سینما به این فکر بیفتد که در حال تماشای یک تله تئاتر است.
محمدتقی فهیم:
فیلم تنها به منطقه خودمان محدود شده ولی «هیهات» قابلیت ارائه به مردم سایر نقاط جهان را داشت چرا که مفاهیم بیان شده در آن تماما انسانی و جهانشمول است.
بابک مهرورز:
« اروند » با توجه به سوژه مناسب و بکری که داشت، میتوانست با گروه کارگردانی خوش فکر اثری ماندگار خلق کند اما همه چیز سطحی و بیروح باقیماند.