به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
ملی و راه‌های نرفته‌اش
/ نقد
04 مهر 1396
پارسا شیروانی:
فیلمنامهنویس تا حد زیادی نگاه صفر و صدی به کاراکترها داشته است ( تا حد زیادی مشابه چیزی که در فیلمفارسی‌های قبل از انقلاب می‌دیدیم ) و شخصیت‌ها را تا حد زیادی سفید مطلق یا سیاه مطلق ترسیم کرده است.
سارا و آیدا
/ نقد
04 مهر 1396
علیرضا دباغ:
داستان فیلم در عین سادگی پیچیده است. وسوسه گناه ،انتخابی اشتباه در عین درماندگی به فاجعه‌ای می‌انجامد که حاصلش تزکیه است. این درست مصداق پیچیدگی‌های موجودی به نام انسان است. دستیابی به احساسات و تفکرات انسان‌ها به‌راحتی امکان‌پذیر نیست.
ویلایی‌ها
/ نقد
04 مهر 1396
سینا طهمورثی:
ویلایی‌ها در کارگردانی پخته‌تر از فیلم‌نامه و تدوین عمل کرده است و البته در هر سه سطح یک با یک فیلم کاملا استاندارد و با کیفیت مواجه هستیم. شروع منیر قیدی در مقام کارگردان و فیلمنامهنویس با ساخت ویلایی‌ها، می‌تواند نوید‌بخش حضور یک فیلمساز موفق زن باشد.
بچه رئیس
/ نقد
03 مهر 1396
رضا حاج محمدی:
«بچه رییس» به جای اینکه از ذهن فعال و رویاپرداز تیم برای کندو کاو درِ شخصیتِ پیچیده و جذاب کودکان استفاده کند، از این ایده به عنوان وسیله‌ای برای آزاد بودن استفاده کرده است. آزاد باشد تا هر چیزی که خواست درون آش شله‌قلم‌کارِ فیلم بریزد و امیدوار باشد که اتفاقی رخ بدهد.
گذر موقت
/ نقد
03 مهر 1396
هنگامه ناهید:
هر چه قصه جلو می‌رود، لحن کمدی، کمی بیشتر خودش را نشان می‌دهد؛ اما متاسفانه این لحن، پایداری ندارد. لحن فیلم، مدام بین کمدی و ملودرام‌های غلیظ جابه‌جا می‌شود و موسیقی فیلم هم ـ موسیقی ساخته‌ی خود آقای هاشمی است. ـ شدیدا بر این دوگانگی تأکید می‌کند
من و شارمین
/ نقد
03 مهر 1396
رضا رستگار:
فیلمنامه‌ی ضعیف و کم رمق در کنار صحنه‌سازی‌های بسیار ضعیف،مخاطب را در طول تماشای آن آزار می‌دهد.با این حال من و شارمین را می‌توان در ضمره‌ی کمدی‌های متوسط و خانوادگی چند سال اخیر دانست که صرفاً برای رفتن به سینما،صرف وقت و اندکی خندیدن مناسب است.
اکسیدان
/ نقد
03 مهر 1396
خشایار سنجری:
راهی که حامد محمدی انتخاب کرده است قابل ستایش است. فیلم‌هایی متفاوت از جریان اصلی سینمای ایران که می‌توانند منشأ ایجاد بحث‌ها و گفت‌وگوهای سینمایی باشند و مورد اقبال عموم هم قرار گیرند.
ساعت 5 عصر
/ نقد
03 مهر 1396
سینا طهمورثی:
به هر ترتیب، تماشای اثر سینمایی مهران مدیری یک تجربه کاملا دلسرد‌کننده از حضور این کارگردان موفق تلویزیونی در سینماست. باید منتظر بود و دید که آیا او قصد ادامه طبع‌آزمایی‌های خود در سینما را دارد یا نه.
رگ خواب
/ نقد
02 مهر 1396
مریم سالخورد:
مفهوم «عشق» نیز در «رگ خواب»، دستخوش همان گرفتاری واکاوی شخصیت‌ها در فیلم‌های نعمت‌الله است. مینا بین عاشقی و مازوخیسم دست و پا می‌زند و منطقی برای این میزان بیماری در او نمی‌توان یافت.
بیست و یک روز بعد
/ نقد
02 مهر 1396
سیدرضا صائمی:
«بیست ویک روز بعد» بعد در عین اینکه فیلم تلخ و غمگینی است اما حال آدم را خوب می‌کند و روایت دلنشین آن از یک واقعیت عریان اجتماعی، فیلم را به اثری تاثیر‌گذار و در نزدیک با واقعیت‌های اجتماعی قرار می‌دهد که در عین سلطه جبر اجتماعی به تسلیم شدن در برابر آن تن نمی‌دهد.
نگار
/ نقد
01 مهر 1396
علی رستگار:
شاید حالا خود جوان هم از دیدن این شخصیت کم‌نظیر سینمای ایران با این حجم از روحیه مرگبار و انتقامجو و مردافکن تعجب کرده باشد و این سوال را مطرح کند: نگارا این همه قهر و غضب چیست؟/ دلت بر ما نمی‌سوزد سبب چیست؟
گسل
/ یادداشت
01 مهر 1396
محمد علی عطاریه:
همانطور که گفتم ، ما به سریال طنز نیاز داریم تا در کنار اتفاقات خشک روزمره کمی روحیه را لطیف کند، و قیمتش هم داریم می‌پردازیم [مالیاتهایی که بخشی از آن به صداوسیما می‌رود] ولی نباید این آثار هنری سرنوشت ما و مردم مشروطه را یکی کند.
ماجان
/ نقد
01 مهر 1396
مریم معیری:
ماجان نه بازی‌های درخشانی دارد و نه کارگردانی قوی. آدم‌ها منطق رفتاری‌شان را گم می‌کنند و جایگاه‌شان در داستان خوب تعریف نمی‌شود. در نهایت می‌توان گفت ایده رنج کشیدن یک مادر برای نگهداری از فرزند معلولش به هر قیمتی در این فیلم قابل تامل است.
سارا و آیدا
/ نقد
01 مهر 1396
نفیسه ترابنده:
فیلم عاری از شخصیت‌پردازی مناسب و جزئیاتی از روابط و زندگی آدم‌هاست. بازی ضعیف و تصنعی بازیگران هم موجب شده تا فیلم در جذب و کشش مخاطب موفق عمل نکند.
شهرزاد 2
/ نقد
01 مهر 1396
محمد صادق شجاعی:
با این وجود که روند کند همچنان حفظ شده، سرانجام اتفاقات اپیزود قبل به نمایش در نیامد و قباد در دقایق کوتاهی حضور داشت، اما نمی‌توان اپیزود سیزدهم را تمام بی‌اثر و خسته‌کننده دانست، بلکه این اپیزود جزء معدود قسمت‌هایی است که در هنگام مشاهده آن متوجه گذر زمان نخواهید شد.
تابستان داغ
/ نقد
01 مهر 1396
محسن ظهرابی:
بازی‌ها و ریتم فیلم در تدوین بسیار درگیر‌کننده است که گوشه‌هایی از آن یادآور برخی آثار هیچکاک است فیلم حرف زیادی برای گفتن ندارد و از حد یک تجربه اول معمولی تجاوز نمی‌کند. امید آنکه فیلمساز فاصله خود را با دیگر فیلمساز‌ها حفظ کند و فیلم خودش را بسازد.
ساعت 5 عصر
/ نقد
30 شهریور 1396
احمد رنجبر:
«ساعت 5 عصر» برای مهران مدیری از جنبه‌های مختلف اهمیت دارد که یکی از آن‌ها قدرت‌نمایی در گیشه است. او سال‌ها در تلویزیون و شبکه خانگی سریال ساخته و محبوبیت کسب کرده است؛پس حق دارد حالا که اولین فلیمش را روانه اکران کرده از ذخیره وجاهت خود برای فروش بالا استفاده کند.
ماه در جنگل
/ نقد
30 شهریور 1396
هنگامه ناهید:
شاید هم باید مرگ تدریجی جنگل‌ها را پذیرفت، همانطور که خاک جنوب ایران به کشورهای عربی منتقل می‌شود و کسی کاری نمی‌کند! فکر می‌کنم در این بخش، باید به فیلمساز حق بدهم و من هم مانند او به دنبال معجزه باشم!
فصل نرگس
/ نقد
30 شهریور 1396
آرش فهیم:
متأسفانه فیلمسازهای ما از روایت اپیزودیک و متقاطع درک درستی ندارند و این شیوه بدون در نظر گرفتن ظرفیت‌های مفهومی و معنایی آن، صرفاً به عنوان ابزاری برای متفاوت نمایی و ایجاد موقعیت‌های فانتزیک استفاده می‌شود. به همین دلیل هم فیلم‌هایی با این روش، باورپذیری کمتری دارند. درست مثل «فصل نرگس».
دریاچه ماهی
/ نقد
29 شهریور 1396
جبار آذین:
«دریاچه ماهی» فیلمی محترم، ارزشی، انسانی و اخلاق مدار و شروعی امیدوارانه از یک فیلمساز جوان با ذوق در عرصه سینمای حرفه ای ایران واثری متعهدانه درتداوم حیات سینمای مقاومت است.