گوهر خیراندیش همسر مرحوم جمشید اسماعیلخانی، بازیگر است.
وی از سال (1349) و در دوران دبیرستان فعالیت خود را با گروه تئاتر در شیراز آغاز نمود.
در همین سال بود که با جمشید اسماعیلخانی آشنا شد که این آشنایی منجر به ازدواج ایندو گشت که حاصل این ازدواج یک پسر و دو دختر به نامهای امید، آزاده و آناهیتا است.
خیراندیش با همسرش در شیراز به فعالیت تئاتر میپرداختند و همچنین کارمند ادارهی فرهنگ و هنر شیراز بود.
وی در سال (1357) در دانشگاه تهران قبول شده و به همراه همسر و فرزندانش به تهران آمد.
در تهران در کنار درس خواندن به فعالیت تئاتر پرداخت و همچنین کارشناس امور هنری ارشاد استان تهران شد.
خیراندیش با فیلم «روزهای انتظار» وارد عرصهی سینما شد.
وی با فیلم «بانو خوش» درخشید.
گوهر خیراندیش چندین سال در برنامهی «صدای عبرت» شبکهی سراسری رادیو به فعالیت اشتغال داشتاست.
وی یکی از اساتید ثابت کانون سینماگران جوان است و همچنین سابقهی برگزاری کارگاه آموزشی در چند دانشگاه معتبر آمریکا را دارد.
وی کارگردانی تئاترهایی نظیر؛ «غارنشینان» (1365)، «توکایی در قفس» (1351)، «خورشید خانوم» (1351)، «ماهی سیاه کوچولو» (1350)، «حسنک کجایی» (1350)، «گل آمد بهار آمد» (1349) و «مهمانهای ناخوانده» (1349)، را در کارنامه دارد.
گوهر خیراندیش در تئاترهایی نظیر؛ «گزارش محرمانهی اوکتاویا» فرهاد مجدآبادی (۱۳۴۹)، «خاک» جمشید اسماعیلخانی (۱۳۴۹)، «مضرات دخانیات» علی شجاعیان (۱۳۴۹)، «شهر بیدار» حبیب دهقاننسب (۱۳۵۱)، «مار در آستین» مجید افشاریان (۱۳۵۲)، «از نو» حمید مظفری (۱۳۵۴)، «قهوهخانهای در آخر زمان» لایق (۱۳۵۶)، «خرس نوشته» علی شجاعیان (۱۳۵۹)،«توراندوخت» کرم رضایی (۱۳۷۵)، «عروسی خون» دکتر علی رفیعی (۱۳۷۷) و «ملاقات بانوی سالخورده» حمید سمندریان، به ایفای نقش پرداختهاست.
گوهر خیراندیش در مجموعههای تلویزیونی نظیر؛ «ما فرشته نیستیم» فلورا سام (1393)، «مادر» بیژن بیرنگ (1392)، «کلاه پهلوی» سید ضیاءالدین دری (1392)، «دختران حوا» حسین سهیلیزاده (1391)، «ستایش» سعید سلطانی (1390)، «بچهها نگاه میکنند» حمیدرضا صلاحمند (1389)، «مختارنامه» داود میرباقری (1383-1388)، «میوه ممنوعه» حسن فتحی (1386)، «سفر سبز» محمدحسین لطیفی (1381)، «خانه ما» مسعود کرامتی (1379)، «سیاه، سفید، خاکستری» سیامک شایقی (1376)، «دو پنجره» پاشا شاهنده (1374)، «روزگار وصل» مسعود رشیدی (1371)، «روزی روزگاری» امرالله احمدجو (1371)، «این شرح بینهایت» اسماعیل خلج و حمید حمزه (1366) و «آئینه» غلامحسین لطفی (1364)، آثار شبکهی نمایش خانگی نظیر؛ فیلم تلویزیونی «عموجان هیتلر» حمید ابراهیمی (1393) و سریال «ساخت ایران» محمدحسین لطیفی (1390) و تلهفیلمهایی نظیر؛ «یک بام و دو هوا» انوشیروان حداد (1387)، «دست راست من» (1387) و «خواستگار محترم» داود موثقی (1385)، بازی کردهاست.
وی همچنین در فیلمهای سینمایی نظیر؛ «من و شارمین» (۱۳۹۴)، «نیمه شب اتفاق افتاد» (۱۳۹۴)، «در مدت معلوم» (۱۳۹۳)، «رخ دیوانه» (۱۳۹۳)، «ایران برگر» (۱۳۹۳)، «آتشبس ۲» (۱۳۹۳)، «آذر، شهدخت، پرویز و دیگران» (۱۳۹۲)، «نقش نگار» (۱۳۹۲)، «میگرن» (۱۳۹۰)، «روییدن در باد» (۱۳۹۰)، «در امتداد شهر» (۱۳۸۹)، «کلانتری غیرانتفاعی» (۱۳۸۷)، «دایره زنگی» (۱۳۸۶)، «محاکمه» ایرج قادری (۱۳۸۵)، «گل یخ» کیومرث پوراحمد (۱۳۸۳)، «توکیو بدون توقف» سعید عالمزاده (۱۳۸۱)، «نان و عشق و موتور ۱۰۰۰» ابوالحس داودی (1380)، «مربای شیرین» مرضیه برومند (۱۳۷۹)، «سهراب» سعید سهیلی (۱۳۷۸)، «شیدا» کمال تبریزی (۱۳۷۷)، «چهره» سیروس الوند (۱۳۷۴)، «بوی خوش زندگی» ابوالحسن داوودی (۱۳۷۳)، «لبهی تیغ» جمال شورجه (۱۳۷۱)، «یک مرد، یک خرس» مسعود جعفری جوزانی (۱۳۷۱)، «بانو» داریوش مهرجویی (۱۳۷۰)، «شاخههای بید» امرالله احمدجو (۱۳۶۷)، «با من از فردا بگو» (۱۳۶۶) و «روزهای انتظار» اصغر هاشمی (۱۳۶۵)، به نقشآفرینی پرداختهاست.
گوهر خیراندیش، تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از دوازدهمین جشن خانهی سینما برای فیلم «دعوت» (۱۳۸۷)، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از بیست و دومین دورهی جشنوارهی فیلم فجر برای فیلم «رسم عاشقکشی» (1382)، تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از هفتمین جشن خانهی سینما برای فیلم «دنیا» (1382)، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از بیستمین دورهی جشنوارهی فیلم فجر (1380)، جایزهی بهترین بازیگر نقش مکمل زن از هفدهمین دورهی منتخب نویسندگان و منتقدان سال (۱۳۸۱) و نامزدی دریافت تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از ششمین جشن خانهی سینما برای فیلم «ارتفاع پست» (1381)، نامزدی دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن از بیست و یکمین دورهی جشنوارهی فیلم فجر (1381) و تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از هفتمین جشن خانهی سینما (1382) برای فیلم «واکنش پنجم»، نامزدی دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از هفدهمین دورهی جشنوارهی فیلم فجر برای فیلم «جنگجوی پیروز» (1377)، نامزدی دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از چهاردهمین دورهی جشنوارهی فیلم فجر برای فیلم «چهره» (1374) و نامزدی دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از هشتمین دورهی جشنوارهی فیلم فجر برای فیلم «زیر بامهای شهر» (1368)، را در کارنامه دارد.
مشاهده جدیدترین نظرها
تمام نقش هاشونو روان و شیرین بازی می کنند
به نظرم بعد از خانم ها حاتمی-آسایش-طباطبایی-معتمد آریا ایشون پنجمین بازیگر برتر زن هستند
بهترین بازی کارنامشون رو در فیلم ارتفاع پست داشتند
و در همین کارهای آخریشون مثل زیرخاکی و هیولا هم خیلی زیبا بازی کردند
.
.
.
بعد اون هیچی؛ ترانه هیچ جایی تو این لیست نداره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!🤐🤐🤐🤐🤐🤐🤐🤐🤐🤐🤐🤐
اونم بازیگر خوبیه نزدیک ترین فردی هست که خودشو به کلاس کاری لیلا حاتمی نزدیک کرده
بازیگران بالاتر که اشاره کردم به خاطر تنوع زیاد در کارنامه بازیگریشون لایق رتبه بهتر شدن
شاید اگر ترانه علیدوستی پر کار تر می بود و کارهای متنوعی بازی میکرد بیشتر هنر بازیگریشو نشون میداد الان بجز شهرزاد و فروشنده بازی قشنگ دیگه ای ازش ندیدم
که البته با همین چند تا اثر و فالوور های اینستاش خودشو الان خیلی میگیره
فک میکنه دیگه خیلی خاصه
من از این ژست ها خوشم نمیاد
و بازیگر های بالا رو به خاطر اینکه اینجوری نیستن بهتر میپسندم
لیلا حاتمی گزیده کار قضیه اش جداست
اون واقعا سطحش بالاست ولی علیدوستی فقط ادعاست
بهترین بازی ها شو تو کارای نعمت الله داشته(رگ خواب بهترین بازیشه)
به نظر من به خاطر پدرش وارد این حرفه شده!!!
نشون از مردمی بودن داره نه از دماغ فیل افتادن
جدا از این گوهر خیر اندیش کلی فیلم هم بازی کرده (چه طنز و چه جدی)
و الانم با اینکه سنش بالا رفته ولی همیشه سرش شلوغه و انتخاب اول خیلی از کارگردان ها برای نقش یک خانم مسن هست چون انرژی و توان زیادی داره
اتفاقا بازیگری توانمند هست که از نقش و بازی کردن فرار نکنه (مثل علی دوستی که 6 سال بازی نکرد کهه بگه من خاصم)
لیلا حاتمی مثال واقعی ژن خوب هست مثل همایون شجریان
از وقتی جوون بود تا الان انواع مختلفی نقش بازی کرده و مدام نقش های مختلف بازی میکنه تو هر اثر یک ظرافت خاصی رو میبینیم ازش البته حاتمی ثابت شده هست برای فیلمسازان داخلی و خارجی نیاز به بحث نیست ازش