علیرضا دباغ: فیلم به جز سکانس «اول» و «آخر»، روایت ۲۴ ساعت زندگی مردی است که با یک دنیا حسرت و درد به خانواده پناه آورده است و با حسرتی بیشتر خانه را زودتر از موعدش ترک می نماید. همانگونه که فیلم از قعر دریاها شروع می شود با غوص خسرو در دریا به پایان می رسد او از ظلمت شروع می کند به روشنائی می آید اما درپایان فیلم باز هم به تاریکی انتهای آبها فرو می‌رود .

یاسمن خلیلی‌فرد: فیلم، یک درام خانوادگی است و حول محور رابطه ی یک مادر و فرزند می گذرد؛ مادری در واپسین سال های جوانی و فرزند راه دورش در آغازین روزهای جوانی. «گیتا» فیلمی شخصیت‌محور است و به همین جهت نوع رابطه‌ی آدم¬ها و شخصیت¬‌پردازی آن‌ها در فیلم اهمیت برجسته‌ای می‌یابد.

مرتضی اسماعیل‌دوست: مساله مهم این بوده که نگاه انسانی و شفاف سازنده فیلم تنها در خاطر درونی فیلمساز نوشته شده و در جان اثر تجلی نمی‌یابد و این غیبت به دلیل فقدان شخصیت‌پردازی صورت یافته است. در واقع زمان بسیاری از فیلم «ممیرو» صرف نمایش دردهای ایاز بدون پیش‌زمینه لازم از چرایی درد برای تماشاگر می‌شود.

علیرضا پورصباغ: اگر پارامترهای قضاوت در جشنواره فیلم فجر بر اساس معیار های فنی، هنری و تکنیکال باشد از همین حالا باید مهران احمدی و پانته آپناهی را باید سیمرغ به دست دید. سال آینده فیلم نفس و فیلم ابدو یک روز رقابت سختی برای معرفی به اسکار را خواهند داشت.

امیر ابیلی: «ایستاده در غبار» بهترین پرتره‌ از سرداران شهید در سینمای ایران است و با وجود آنکه سازنده‌اش دفاع مقدس را تجربه نکرده، اما اثری است در مسیر «سینمای دفاع مقدس» مطلوب.