به ازای هر نفری که با دعوت تو در منظوم ثبتنام میکنن 20 امتیاز میگیری.
لینک دعوت:
https://www.manzoom.ir/invite/u/
تنت
/ نقد
نقد اختصاصی منظوم به فیلم تنت Tenet
سیدحمیدرضا خدائیان:
مدتی است که فیلم تنت اثر کریستوفر نولان سر و صدای زیادی در جهان به پا کرده است.در روزهای اخیر که نسخه ی با کیفیت این فیلم در ایران نیز قابل دسترس شد، این غوغا به ایران هم کشیده شد. به همین دلیل منظوم تصمیم گرفت تا در نقدی اختصاصی به این فیلم بپردازد .
18 آذر 1399
آخرین نقدها
آب‌نبات چوبی
/ نقد
31 مرداد 1395
سیدرضا منتظری:
فیلمساز به جای آن که ناهنجاری های موجود در جامعه را به نقد و چالش بکشد ناخودآگاه ناهنجاری و سنت شکنی را در میان جوانان جامعه ترویج و گسترش می دهد.
امکان مینا
/ نقد
31 مرداد 1395
جبار آذین:
فیلمنامه نابسامان، مضمون بدون نقد و تحلیل تفکر سیاسی و ساختار خامدستانه از ضعف های اصلی این فیلم است.
من
/ یادداشت
31 مرداد 1395
نزهت بادی:
پایانی تلخ و اندوه‌بار که این احساس را در ما به وجود می‌آورد که زن‌های تبهکار بیش از آنکه برای جامعه پیرامونشان خطرناک باشند، در مسیر تباهی آگاهانه خودشان بی‌پروا پیش می‌روند.
آب‌نبات چوبی
/ نقد
30 مرداد 1395
سوده موحدی:
"آب‌نبات چوبی" با سناریویی ضعیف، شخصیت پردازی شکست خورده و بازی های متوسط، فیلمی بشدت بی رمق است.
لانتوری
/ یادداشت
30 مرداد 1395
زهرا سادات مرتضوی:
لانتوری را میتوان ادامه دهنده‌ی دوفیلم قبلی درمیشیان دانست، بغض‌ی که با عصبانی نیستم تبدیل به فریاد شد و حالا با لانتوری به «وندالیسم» خرابکارانه‌ی اجتماعی بدل شده است.
بارکد
/ نقد
25 مرداد 1395
سینا دوراندیشان:
وقایع دراماتیک از پیشنهاد بی‌شرمانه و شهرگناه تا فیلم‌های قبلی مصطفی کیایی همه چی غر و قاطی بود، فیلم فقط یک قاتل زنجیره‌ای و یک پلیس فداکار کم داشت تا معجون کامل شود.
بادیگارد
/ نقد
22 مرداد 1395
مسعود کرمی:
فیلمساز میان تماشاگر و فیلم‌اش هایل می‌شود و ارزش‌گذاری‌اش نسبت به شخصیت‌ها و موقعیت‌شان را به ما القا می‌کند.
خشم و هیاهو
/ نقد
21 مرداد 1395
سید سعید هاشم زاده:
خشم و هیاهو در بیان مفاهیم اش با خام دستی کارگردان روبروست، خام دستی که تناقض میان شیوه روایی و مضمون اثر، آن را بیش از پیش پر رنگ می کند.
لانتوری
/ نقد
21 مرداد 1395
سید سعید هاشم زاده:
لانتوری قبل از جامعه کنونی خود حرکت می‌کند، و در عین حال دست به ویرانی اعتقاد/اندیشه قانونی ملت خود می‌زند. انتقاد نمی‌کند، تحکم می‌کند و دغدغه نمی‌گوید، حادثه می‌گوید
دختر
/ نقد
20 مرداد 1395
علی نیکجو:
کنش‌های عاطفیِ فیلم، بارقه‌های کم‌رمقی هستند که در لحظاتی اتفاق می‌افتند، اما مورد توجه کارگردان قرار نگرفته‌اند و رها می‌شوند.
ابد و یک روز
/ نقد
19 مرداد 1395
پرویز امینی:
تقریباً همه کاراکترها دچار نابسامانی و چالش‌های جدی و مردود در مسائل ابتدایی و اولیه زندگی هستند
ایستاده در غبار
/ نقد
16 مرداد 1395
سید محمد حسینی:
فیلم ایستاده در غبار را میتوان غبار آلودترین قهرمان سازی سینمایی دانست که عمدا عزم کرده صورت حقیقت را با گرد گذر از واقعیات مسلم بپوشاند و چهره‌ای مبهم و گنگ از قهرمانش در خاطره‌ها بر جای گذارد.
زاپاس
/ یادداشت
13 مرداد 1395
مهدی انصاری:
زاپاس بر روی کاغذ فیلم خوبی است. بازیگران طنز نام آشنا، لوکیشن چشم‌نواز و فضای داستانی متفاوت سه برتری فیلم هستند.
دراکولا
/ نقد
12 مرداد 1395
مازیار وکیلی:
دراکولا یک ایده حرام شده قبل از مرحله نگارش است. ایده‌ای است که خود عطاران هم نمی‌دانسته باید با آن چه بکند.
عادت نمی‌کنیم
/ نقد
11 مرداد 1395
مازیار وکیلی:
ابراهیمیان باید پیش از هر چیز بداند که یک فیلم خوب ابتدا باید فیلمنامه خوبی داشته باشد. در حالی‌که عادت نمی‌کنیم ضعف‌هایی اساسی در فیلمنامه دارد و صرفاً سایه‌ای از آثار درخشان اصغر فرهادی است.
پریا
/ نقد
11 مرداد 1395
وحید پناهلو:
نویسندگان و سازندگان این سریال راهی بجز نمایش جز به جز اتفاقات و رفتارهای ناپسند شخصیت ها با هدف پیشبرد داستان و محکومیت احتمالی شخصیت های منفی در پایان فیلم ندیده اند
دراکولا
/ نقد
10 مرداد 1395
حمید غفاریان:
«درآکولا» ابدا به ژانرهای کمدی و دلهره‌آور پهلو نمی‌زند بلکه یک درام فانتزی ضعیف است که فقط یک عطاران دارد که مخاطب دوسش دارد و نه چیز دیگر!
لانتوری
/ نقد
03 مرداد 1395
محمد عبدی:
در لانتوری، فیلمساز عصبانی است و نتیجه این عصبانیت فیلمی است آزارنده. فیلم چه در موضوع- اسیدپاشی و قصاص- و چه در فرم، به شدت با اعصاب تماشاگرش بازی می‌کند.
اژدها وارد می‌شود!
/ نقد
26 تیر 1395
محسن ظهرابی:
فیلم «اژدها وارد می‌شود» که در بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر برای اولین بار اکران شده و در چهار رشته نامزد دریافت سیمرغ شد، وامدار سینمای نوآر و کارآگاهی است.
دختر
/ نقد
26 تیر 1395
محمدتقی فهیم:
فیلم «دختر» منهای دو سکانس رادیوی کافی‌شاپ برای افتتاحیه و اختتامیه و کم آوردن در داستان، اثری شسته و رفته و سنجیده است، شیک است. دوربین ثابت‌اش آرامش می‌پراکند. لانگ شات زیاد دارد، هلی شات‌هایش برای پر کردن تایم یا صرفا «مد» نیست.