بی همه چیز

‏بی همه چیز‏

 (1398)
9.6
رای شما:
0/10
بر اساس رای 6 کاربر
خانوادگی, پویانمایی
اکران شده در 1400/10/06

خلاصه داستان فیلم سینمایی بی همه چیز
روستایی دور افتاده سالهاست که رونقِ پیشین را ندارد. ساکنین یا کوچِ اجباری کرده اند یا اگر مانده اند در فقر و بدبختی به سر میبرند. روستا اما مهمانی دارد که خود در همین جا متولد شده و از کوچش بیست سالی میگذرد، او متمول است و اهالی در خیالِ اینکه او آمده تا روستا را از این فلاکت نجات دهد رویا پردازی میکنند.

حواشی فیلم بی همه چیز (0 حاشیه)
سوتی های فیلم بی همه چیز (0 سوتی)
دیالوگ های فیلم بی همه چیز (0 دیالوگ)
جزئیات بیشتر از فیلم بی همه چیز
پخش کننده: پردیس سینمای کورش
میزان فروش: 6،040،217،452 تومان
سوالات نظرسنجی ( 8 سوال)

فیلم ارزش یک بار دیدن را دارد؟


فیلم از لحاظ فنی و هنری باکیفیت ساخته شده است؟


تیم بازیگران، نقش‌ها را خوب بازی کردند؟


داستان و ساختار فیلم غیرتکراری و جدید بود؟


حرف و پیام فیلم، مفید و ارزشمند هست؟


بعد از پایان فیلم به آن فکر می‌کردید؟


فضای فیلم با فرهنگ خانواده شما سازگار است؟


فضای فیلم مناسب کودکان است؟

نظر خود را ثبت کنید
ارزیابی مردم از فیلم بی همه چیز (از مجموع 2 رای)

ارزش تماشا
7.5
خوش ساخت
7.5
بازیگری
7.5
خلاقانه
7.5
محتوای مناسب
5
تفکربرانگیز
7.5
مناسب خانواده‌
7.5
مناسب کودکان
2.5
رای شما:
0/10
حداقل کارکتر بررسی: 0 /60
بررسی‌های مردم درباره فیلم بی همه چیز (2 بررسی)
دارا
اما بازی ها :

1) هدیه تهرانی : بسیار موقر و شیک بود اما خب بازی آنچنانی ازش ندیدم (مثلا لحظات مهم داستان که حضور داشت دریغ از یک اکت تاثیر گذار - مثل یک چوب خشک فقط زل میزد!!) (حتی نامزد سیمرغ هم نشد که به نظرم جای تعجب نداشت)

2) پرویز پرستویی : بازی خوبی کرد (نامزد سیمرغ شد) اما ایشون هم در نقاط اوج داستان زیاد جالب نبود - شاید انتخاب مناسبی نبود!! (افرادی مثل داریوش فرهنگ یا امیر تارخ گزینه های بهتری بودن)

3) هادی حجازی فر : بهترین بازیگر فیلم (قطعا شایستگی نامزد سیمرغ مکمل رو داشت) - مثل همیشه یک بازی زیبا با رگه هایی از طنز رو شاهد بودیم - و انتخابی بسیار مناسب برای نقشش

4) مهتاب پورنصیر : بهترین بازیگر زن فیلم (قطعا شایستگی نامزد سیمرغ مکمل رو داشت)

پدرام شریفی (نامزد سیمرغ مکمل) و فرید سجاد حسینی و باران کوثری نیز بازی های روان و خوبی ارائه دادن

بهترین صحنه فیلم هم
از لحظه سنگ خوردن امیر و تیمار کردنش تا سکانس فرار شبانه در ایستگاه قطار که بسیار خوب و ملتهب ساخته شده بود
1 لایک
0 نظر
3 هفته قبل
دارا
فرصتی مهیا شد در شب یلدا و در هوایی بارانی به تماشای این فیلم زیبا نشستم

تقریبا هر سال فیلمی درام با کیفیت با مجموعه ای از ستارگان سینما ساخته میشه و گل سرسبد آثار اون سال محسوب می شود
رخ دیوانه - ابد و یک روز - ماجرای نیمروز - مغز های کوچک زنگ زده - متری شیش و نیم - شنای پروانه و حالا بی همه چیز

محسن قرایی نیز با ساخت این اثر در جمع آینده داران جوان فیلم سازی (افرادی مانند محمد کارت و همایون غنی زاده و سعید ملکان و...) قرار گرفت

تمام جنبه های فیلم از استاندارد های خوبی برخوردار هست (از موارد فنی گرفته تا بازی ها و فیلم نامه و کارگردانی و...) به طوری که نامزد 14 سیمرغ فجر شد!! و 5 سیمرغ را نیز به خانه برد (جایزه ویژه هیئت داوران - بهترین فیلمنامه اقتباسی - بهترین تدوین - بهترین طراحی لباس - بهترین موسیقی متن)

اما نظر شخصی بنده :
فیلمنامه کاملی داشت اما انسجام خوبی نداشت (#اسپویل : مثلا انگار نه انگار لیلا میخواست امیر بمیره چون در دیدار هاشون اصلا ترس و عصبانیت امیر از اون و نفرت لیلا ازش به خوبی بازی نشده بود - بچه مشترک اون دو نیز اصلا در فیلمنامه جای خاصی نداشت و انگار کشک بود! - وجهه مورد احترام قبلی امیر نزد مردم رو هم به خوبی ما ندیدیم! و...)
این موارد باعث می شد در نقاط اوج فیلم علی رغم افکت های تصویری و موسیقی عالی اونچنان به دل مخاطب نفوذ نکنه
(مثلا مقایسه کنید با فرهادی که استاد در آوردن لحظات اوج فیلم و نقاط بحرانه طوری که واقعا شوکه و یا متاثر میشی)
در کل جاهایی که باید طولانی میشد سریع میگذشت و جاهایی که باید سریع میگذشت کند می شد!

طراحی صحنه - قاب های دوربین - موسیقی - لباس ها (خصوصا خانم تهرانی) - تدوین و جلوه های بصری و... همه خوب بودن

در این سال های خشکسالی و فقر فیلمنامه ها! امیدوارم فیلمنامه های اقتباسی بازم زیاد تر بشن تا آثار قوی تر و کاملی رو شاهد باشیم چون کلی کتب زیبا و جالب خصوصا در حوزه جنگ نوشته شده این سال ها
1 لایک
0 نظر
3 هفته قبل