فیلشاه / نقد

از ماداگاسکار تا ابابیل

ساناز رمضانی : اصلاً چه ایرادی دارد یک‌بار انیمیشنی بسازیم که فقط حکم زنگ تفریحی برای کودک دارد و با به‌کارگیری المان‌های کسب رضایت مخاطب کودک مثل استفاده از رقص و آواز، رنگ‌های شاد و جذاب و داستانی صرفاً سرگرم‌کننده، کودک را باقابلیت‌های سینمای انیمیشن آشنا کنیم و به‌جای تحمیل ایدئولوژی و اسطوره‌های کهن و ناب سرزمینمان فقط با کودک ارتباط برقرار کنیم؟
 از ماداگاسکار تا ابابیل
28 فروردین 1397
شناسه نقد : 6407750
منبع: نماوا
در دنیای اینترنت
نظرات مردم (6 نظر)
عارفه
کسی که این فیلم رو واسه کودک و نوجوان ساخته واقعا خیلی نوجوان رو کوچیک فرض کرده
0 لایک
0 نظر
1397/01/31
سیدمجتبی
با اینکه از طرفداران انیمیشن فیلشاه هستم، واقعا داستانی نداشت!
کودک آغاز قصه سردرگمه! آخرش هم همینطور!
0 لایک
0 نظر
1397/01/30
سیدمجتبی
احسنت، با بخشی از نظر اول آقای جوادی موافقم
انیمیشن پرده آخر سینما است و دربرگیرنده‌ی همه عناصر استراتژیک سینما است، عناصری مهمی چون سرگرمی و تبلیغ ایدئولوژی.
ابرنظریه‌های غربی در سبک زندگی، زیست اجتماعی و سیاسی رو در انیمیشن‌های هالیوودی پیدا کنید!
0 لایک
0 نظر
1397/01/30
جوادی
این رو هم بگم که من از 15-20 نفر کودک حدود 4 تا 9 ساله اطلاع دارم که فیلشاه رو دیدن و خیلی هم خوششون اومده.
1 لایک
0 نظر
1397/01/28
جوادی
نویسنده محترم نوشته اند:
«انیمیشن یا پویانمایی در همه جای دنیا فرصتی است برای رونق بخشیدن به گیشه.»
با کمال احترام با این نظر موافق نیستم. تقریبا در 80% از آثار موفق، بخشی از یک ایدئولوژی یا مکتب خاص پیگیری میشه و انیمیشن تلاش میکنه اون مطلب رو جا بندازه یا بدیهی جلوه بده ... البته اینکار رو بطور نامحسوس انجام میدن تا در ضمیر ناخودآگاه مخاطب (چه کودک چه بزرگسال) تاثیر بگذاره. در این زمینه فیلم نامه نویسان و سایر عوامل انیمیشن های ایرانی در ابتدای راه هستند و مدتی طول میکشه تا حرفه ای تر بنویسند و بسازند.
و در پایان مقاله نوشته اید:
«اصلاً چه ایرادی دارد یک‌بار انیمیشنی بسازیم که فقط حکم زنگ تفریحی برای کودک دارد و با به‌کارگیری المان‌های کسب رضایت مخاطب کودک مثل استفاده از رقص و آواز، رنگ‌های شاد و جذاب و داستانی صرفاً سرگرم‌کننده، کودک را باقابلیت‌های سینمای انیمیشن آشنا کنیم و به‌جای تحمیل ایدئولوژی و اسطوره‌های کهن و ناب سرزمینمان فقط با کودک ارتباط برقرار کنیم؟»
این همه هزینه فقط بخاطر اینکه «کودک را باقابلیت‌های سینمای انیمیشن آشنا کنیم»؟ مگه کودک با قابلیت های سینمای انیمیشن آشنا نشه چی میشه؟ کسی که باید با این قابلیت ها آشنا بشه دانشجویان هنر و اهالی سینما هستند نه کودکان. همونطور که گفتم درسته که پیام انیمیشن های ایرانی صریح است ولی در روندی که فیلم نامه نویسان و عوامل سازنده بسوی حرفه ای تر شدن پیش می روند، «پیام داشتن انیمیشن» بهتر از پوچ بودنشه.
3 لایک
1 نظر
1397/01/28
سیدمجتبی
ولی نکته اینجاست که آقای جوادی، ایدئولوژی و مفهوم نباید در فیلم و به خصوص در انیمیشن از تکنیک سبقت بگیره، اتفاقا این یعنی مفهوم‌زدگی.
0 لایک
1397/01/30