مادر قلب اتمی / یادداشت

جغد نابینایِ مست

ملیکا امامی‌ : فضای سورئال به خماری و مستی می‌گراید. از این لحاظ می‌توان به کارگردان نمره قبولی داد که توانسته با دوز اندکی فضای توهم را منعکس کند و یک «فیلم اکستازی» بسازد.
جغد نابینایِ مست
10 تیر 1396
شناسه نقد : 1797035
منبع: مجله نقد سینما
در دنیای اینترنت
هنوز کسی برای این مطلب نظری نگذاشته است. اولین نفری باشید که نظر می‌دهید
نظرات مردم (0 نظر)