محمدرضا شوهانی

مادرِ قلبْ اتمی؛ دومین فیلم علی احمدزاده فیلمی عجیب و غریب و شگفت انگیز است. در مقایسه با «مهمونی کامی» (که به شخصه علاقه ی خاصی به آن ندارم.) بسیار زیاد پیشرفت داشته است به طوری که مادرِ قلبْ اتمی به یکی از فیلم های مورد علاقه‌ام تبدیل شده است.
در مواجهه با مادرِ قلبْ اتمی باید منتظر فیلمی باشد که در هر لحظه در حال به سخره گرفتن تمام آن چیزی است که‌ در سینما‌ی ایران به عنوان ساختارهای مرسوم فیلم وجود دارد. مادرِ قلبْ اتمی فیلمی نو٬ بسیار جوان و سرحال است. فیلمی که نمونه ای حتا نزدیک به آن را نمی‌توانید در سینمای ایران را پیدا کنید.فیلم از همان اول ذات سرکش و گستاخ خود را نشان می‌دهد و اگر خیلی درگیر چارچوب های فرهنگی و خیلی دیگر از چارچوب ها هستید٬قطعن از دیدن این فیلم لذت نمی‌برید چون به هیچ وجه علی احمدزاده​ قصد رعایت کردن آن ها را ندارد و با جدیت تمام از تمامی این خط های فرضی عبور می‌کند. و شما هم برای لذت بردن از آن باید خود را با فیلم همراه کنید و بگیذارید فیلم شما را در درون فضای عجیب و غریب خود بکشد.
فیلم دارای شخصیت هایی خاص٬ دقیق و فکر شده اند. نوبهاری بامزه و ساده که پایه‌ی آن در «مهمونی کامی» بنا شده بود و در این جا به پختگی رسیده بود. ترانه علیدوستی که در شمایلی بسیار متفاوت و خاص به نام آرینه ظاهر می‌شود و محمدرضا گلزار که به نظرم توانست خودی نشان بدهد و خود را از دست بازی خوبش در بوتیک حمید نعمت‌الله رهایی بخشد و بهترین بازی کارنامه اش را رقم بزند. شخصیتی که رفتارهای بسیار خاص و به خصوص اعصاب خوردکنش باعث می‌شود بتوانیم روحیه ای سنگدل و پلید به او نسبت بدهیم.
جنس تصاویر فیلم از همان جنس تصاویری است که من همیشه به دنبال آن هستم و برایم جذاب است. بازی‌ای شیطنت آمیز با نور و رنگ که هویتی ویژه به تصاویر می‌دهد.
سکانس همخوانی آرینه٬ نوبهار و کامی یکی از بهترین سکانس های فیلم و سکانس محبوب من نیز هست (بازیگر ها خیلی خیلی خوب این سکانس را بازی کردند).
علی احمد زاده توانسته روحی جدید به سینمای ابران بدمد و راهی را باز کرده که بتوان در آن کارهای متفاوتی را تجربه کرد.
فیلم خیلی خیلی هیجان انگیز٬ خاص و خوبی است. هرجور شده سعی کنید آن را ببینید.
پی نوشت: اولین چیزی که ممکن است حتا در تیزر هم خود نمایی بکند٬ گریم خیلی خوبی است که سعید ملکان طراحی کرده است. در این چند وقته کارهای خیلی قوی و خوبی کرده است. من به شخصه گریم های دقیق اش را خیلی دوست دارم.
پی تر نوشت: بعد از مادرِ قلبْ اتمی؛ به شدت منتظر خرگیوش مانی باغبانی و پدیده علی احمد زاده خواهم ماند. چون به ظر می رسد باید شاهد کارهایی قوی تر از این دو باشم.