حواشی «رسول نجفیان» (10 حاشیه)

«رسول نجفیان»، و همسرش در دانشگاه روانشناسی سال ۱۳۵۶ آشنا شده و در سال ۱۳۵۸ در اوج درگیری های انقلاب باهم ازدواج کرده اند و دارای دختری به نام «آهو» و پسری به نام «کاوه» می باشند. وی علاقه ی زیادی به صحبت از مسایل زندگی اش نیست.

«رسول نجفیان»، در دوران دبستان با تاثیرپذیری از شیوه اداره کلاس توسط معلم روحانی خود، ذوق نمایش در او ایجاد شد.

«رسول نجفیان»، سال ۱۳۴۸ در هنرکده تئاتر آناهیتا فعالیت داشت.

«رسول نجفیان»، پدر و مادرش اهل همدان و روستای رباط شورین هستند. اما متولد تهران است، وی شعر و آهنگ «عجب رسمیه رسم زمونه» را به یاد مادربزرگ و خانه قدیمی ایشان در روستای رباط شورین همدان سروده و ساخته است.

«رسول نجفیان»، موسیقی را از جوانی دنبال می‌کرد و نواختن دوتار را توسط یک روستایی به نام «عاشق حیدر همدانی» فراگرفت. پس از آن نیز آموختن موسیقی را نزد استاد «اسماعیل مهرتاش» ادامه داد.

«رسول نجفیان»، دارای مدرک کارشناسی روان‌شناسی از بخش علوم تربیتی مدرسه عالی «پارس» سابق در سال ۱۳۵۶ است.

«رسول نجفیان»، بازی در تئاتر را از سال ۱۳۴۸ و بازی در سینما را از سال ۱۳۶۳ با فیلم «صف» ساخته «علی‌اصغر عسگریان» آغاز کرد.

سریال «در حاشیه» دومین همکاری «رسول نجفیان» با «مهران مدیری» پس از «مرد هزار چهره» بود. نجفیان در واپسین اثر مدیری نقش یک پزشک حاذق، مجرب و با وجدان را بازی می‌کرد. ویژگی‌هایی که به گفته خودش شامل 99 درصد پزشکان جامعه می‌شود و او به نوعی این اکثریت را نمایندگی می‌کرده است. رسول نجفیان گفت:
«طنز شلیکی است به سوی نابسامانی‌ها.»

«رسول نجفیان»، در زمینه موسیقی نیز فعال است و تا کنون (تا سال 1395) آلبوم‌های «رسم زمونه» و «با عاشورا می‌گریم» را منتشر کرده است.

«رسول نجفیان»، در تئاتر نیز حضوری فعال دارد و دارای نگاهی ویژه به داستان‌های ایرانی است. تا کنون نمایش‌های «رستم و سهراب» و «بیژن و منیژه» را کارگردانی کرده است.