تنگه ابوقریب

‏تنگه ابوقریب‏

 (1396)
7.3
رأی شما:
10 / 0
بر اساس رای 22 کاربر

فیلم سینمایی

دفاع مقدس

خلاصه داستان فیلم سینمایی تنگه ابوقریب

در ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷، حمله وسیعی سراسر جبهه جنوب را درگیر می‌کند، یکی از نقاط حساسی که دشمن قصد عبور از آن و رسیدن به شهرها و جاده‌های کلیدی ایران را دارد تنگه ابوغریب است، تنگه ای که نام و خاطره اش در میانه تاریخ رسمی روزهای پایانی جنگ گم شده … تنگه ای که محل مقاومت افراد گردان عمار بود

برنده 6 و نامزد 5 سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر
با خرید قانونی و شرعی فیلم‌های ایرانی، علاوه بر حمایت از تولید ملی می‌توانید در ادامه حیات صنعت تولید فیلم و سریال ایرانی نیز سهمی داشته باشید. علاوه بر این،‌ با دانلود آثار آن‌ها را همیشه در رایانه خود ذخیره خواهید داشت و دیگر نگران گم شدن DVD‌ فیلم‌ها نخواهید بود :)
حکایت مداحی که برای گرفتن اشک، فقط سلاخی میکند نه مداحی!
محمدرضا فهیمی: بهرام توکلی درتنگه ابوقریب به دنبال یک ساختار رئال و خشن از جنگ می خواهد حافظه تاریخی مخاطب را زنده کند و برای نسل جوان تعریفی از چیستی و چگونگی جنگ آن هم به بهترین شکل و از نزدیکترین نما ارائه کند.
گردان عمار
: تنگه ابوقریب از دسته فیلمهایی است که می بایست اجازه بدهی کاملا رسوب کند ، ابهامات و سوالات کاملا شفاف شود و اجازه بدهی و ببینی آیا زمان وبررسی مجدد فیلم در عالم تفکر و یا تماشای مجدد جوابهای مناسبی برایش پیدا میکند یا خیر.
هم‌نشینی با پنگوئن‌ها در دل کویر
محمدرضا شهبازی: دفاع پیروز می‌شود و عراقی‌ها تار و مار می‌شوند. حسن که یکی از اعضای شر و شور دسته است عراقی‌ها را دنبال می‌کند و همینطور در خاک عراق پیش می‌رود تا آنها را بگیرد. او وقتی به خودش می‌آید که کاملا تک و تنها و جدا از دوستانش در وسط یک بیابان قرار دارد.
ابوقریب؛ یک‌عاشقانه
محمدرضا کردلو: سینمای جنگ سینمای غریبی است. آنقدر که در نمایش دفاع، موقعیت جعرافیایی آن گاهی ما را از موقعیت تاریخی غافل می‌کند. جبهه، خاکریز، دوکوهه، ابوقریب و ... همه موقعیت‌های مکانی‌اند. تعریف جنگ در موقعیت‌های جغرافیایی و بی‌توجهی به تاریخ وقوع آن، نکته‌ای است که در آسیب‌شناسی سینمای دفاع‌مقدس قابل توجه است.
Ads
«بهرام توکلی»، کارگردان فیلم سینمایی « تنگه ابوقریب»، روزهای اکران این فیلم در «جشنواره فیلم فجر»، متنی در رابطه با فیلمش در سه قسمت، منتشر کرد:
«
سوم...
سینمای جنگ ایران به عنوان زیرگونه‌ای ملی از گونه سینمای جنگ، پایه‌گذارانی دارد که هر نورسیده‌ای در این عرصه ازجمله من، اگر در لحظه‌ای از فیلمش به آنی موثر دست پیداکرده باشد قطعا پا گذاشتن روی پله‌هایی است که این بزرگواران اساس آن را بنا گذاشته‌اند، برای همین حرف زدن از «تنگه ابوقریب» و نگفتن از رسول ملاقلی‌پور و سینمای پر از خون و آتش و اصالتش، احمدرضا درویش و مهندسی جزییات و فن‌سالاری مهیب آثار جنگی‌اش، ابراهیم حاتمی‌کیا و سینمای جنگ پر از آرمان و اندیشه و تکنیکش خطاست و در انتها دوست دارم کلامم را تمام کنم با ادای احترام به تمام کسانی که درراه سینمای جنگ قدمی برداشته‌اند یا بر خواهند داشت با هر تفکر، سلیقه و اندیشه و مرام و مسلکی...
پانویس: فیلم «تنگه ابوقریب» قطعا برداشت آزاد و دراماتیزه شده‌ای است ازآنچه در ٢١ تیر ماه ١٣٦۷ بر گردان عمار گذشت و گرنه مستندنگاری، ثبت دقیق هر آنچه در آن لحظات و روزها گذشت از فیلم مستندی برمی‌آید یا مقاله‌ای پژوهشگرانه و صرفا به‌قصد ثبت واقعیت، فیلم ما انگاره‌ای از آن واقعیت است یا امیدواریم باشد...»
«بهرام توکلی»، کارگردان فیلم سینمایی « تنگه ابوقریب»، روزهای اکران این فیلم در «جشنواره فیلم فجر»، متنی در رابطه با فیلمش در سه قسمت، منتشر کرد:
«دوم...
ادای احترام به قهرمان‌های جنگ، آن‌هم جنگی که خودخواسته نبود وبه وضوح دفاع از کشور بود؛ در ایران همواره معارضانی تندرو از هر دو طیف وجود داشته، عده‌ای عرصه جنگ را از آن خود می‌دانند و اگر حس کنند کسانی خارج از گروه و دسته موردنظرشان حرفی درباره جنگ می‌زند، سعی می‌کنند او را با هر تمهیدی شده از سر راه بردارند و یادشان می‌رود ابتدایی‌ترین شرطِ منتسب بودن به آدم‌های جنگ داشتن معرفت و محبت است. آن چیزی که قهرمان‌های واقعی این عرصه از آن سرشار بودند و دوستانی که فقط ظاهر و نوع لباس پوشیدن قهرمان‌های واقعی را تقلید میکنند با این شیوه‌های پر از کینه و قضاوتِ از بالا و فریادهای خشن نمی‌توانند جای قهرمان‌های واقعی را بگیرند... قهرمان‌های واقعی با خون دادن برای همه کشورشان به این مقامِ بلند رسیده‌اند که امروز محبوب هر طیفی هستند و در هر تشییع‌جنازه‌شان شهر را پر می‌کنند از همدلی و افسوس نه با نفرت‌پراکنی و انگ‌زدن‌های مدام و قضاوت‌های تمام‌نشدنی آن‌هم با چشم‌های بسته...

عده‌ای دیگر اما سرِ دیگر طیف هستند؛ این دوستانِ گروه دوم هر کار فرهنگی‌ای که در عرصه جنگ رخ بدهد را سفارشی فرض می‌کنند و انگ می‌زنند و از هیچ کاری برای خفیف کردن عاملان آن کار فروگذار نمی‌کنند و فراموش می‌کنند ابتدایی‌ترین ملزومات دارا بودنِ شأن روشنفکری در داشتن دیده‌های باز است و جوگرفتگی و منفعت‌طلبی و خود را مرکز جهان دانستن قطعا راه تصاحب مقام روشنفکری واقعی نیست...
همین می‌شود که این عرصه اغلب خالی می‌ماندو امروز قهرمان‌های واقعی این کشور، مظلوم‌تر از همیشه، کمتر از هر زمان دیگری برای مردم ما شناخته می‌شوند و حس و حال‌شان، معرفت‌شان، نگاه‌شان و عمق بزرگی فداکاری‌هایشان در نظر جوانِ امروز مغفول می‌ماند و این دقیقا کمبود روزگارِ ما است... خودباوری ملی، یادآوری اینکه ما قهرمانانی داشتیم اینجایی، از میان متن مردم، مظلوم، صادق، پاک، کسانی که کمترین‌ها را برای خود می‌خواستند و بهترین‌ها را برای کشور و ملت‌شان... ایمان‌دارم اگر این کشور راهی برای سربلندی داشته باشد جز این نیست که ما منافع ملی را بر منافع شخصی‌مان ترجیح بدهیم و یکی از راه‌های قدم گذاشتن در این راهِ سخت، خیره شدن در چهره کسانی است که سال‌های نه چندان دور این گام را با اهدای جان‌شان تا آخرین مرتبه‌اش به نتیجه رسانده‌اند...

امروز در میانه این مسابقه بی‌قاعده سرسام‌آور، لازم است به خودمان یادآوری کنیم ما همیشه شبیه الان نبودیم... ما روزگاری مردمی بودیم که جان می‌دادیم برای هم...»
«بهرام توکلی»، کارگردان فیلم سینمایی « تنگه ابوقریب»، روزهای اکران این فیلم در «جشنواره فیلم فجر»، متنی در رابطه با فیلمش در سه قسمت، منتشر کرد:
«اول...
ساخت «تنگه ابوقریب»، با پیشنهاد «سعید ملکان» آغاز شد. من چیزی از این روز و این واقعه نمی‌دانستم؛ او واقعه را برای من تعریف کرد و همه‌چیز از همان تعریف اولیه اصل واقعه شروع شد، قدم‌به‌قدم با همدیگر مراحل تحقیق و طرح و بعد فیلمنامه را پیش بردیم. او تمام تلاشش را و اغلب تلاشی بیش از توانش را با فداکاری مثال‌زدنی صرف کرد تا این فیلم ساخته شود. از چیدمان درست عوامل پشت و مقابل دوربین، صبر و مشاوره دادن برای بازنویسی‌های چندباره فیلمنامه، حل مشکلات ریز و درشت و تمام‌نشدنی تولید فیلم، نظارت بر تدوین و صداگذاری تا کنترل کردن چندین‌باره ریزترین ظرایف جلوه‌های ویژه بصری فیلم توسط او انجام شد. این فیلم محصول همت، انگیزه، ازخودگذشتگی، توان فنی و هنری و حمایت برادرانه سعید ملکان است، افتخار می‌کنم که کنارش این مسیر را طی کردم با گروهی که همگی باعلاقه این مسیر سخت را تا پایان همراه بودند...»
سوالات نظرسنجی ( 8 سوال)

از دیدن این فیلم لذت بردید؟


فیلم ارزش یک بار دیدن را دارد؟


تا انتها مشتاق تماشای فیلم بودید؟


پایان فیلم راضی‌کننده است؟


بعد از پایان فیلم به آن فکر می کردید؟


فیلم از لحاظ فنی با کیفیت ساخته شده است؟


فضای فیلم با فرهنگ خانواده شما سازگار است؟


فضای فیلم مناسب کودکان است؟

نظر خود را ثبت کنید

ارزیابی مردم از فیلم تنگه ابوقریب (از مجموع 6 رای)


سرگرم‌کننده
9.2
ارزش تماشا
10
جذاب
9.2
پایان مناسب
8.3
تفکربرانگیز
9.2
خوش ساخت
10
مناسب خانواده‌
10
مناسب کودکان
3.3

نظرات مردم (13 نظر)


ستاره سهیل
به چه نکات قابل توجهی اشاره کردید آقای مهرآبادی😮😮😮👏👏👏👏👏
0
1 هفته قبل

میثم رشیدی مهرآبادی
نظر لطف شماست ستاره سهیل عزیز
0
1 هفته قبل

میثم رشیدی مهرآبادی
قبل از هر چیز باید دستِ دست اندرکاران «تنگه ابوقُرَیب» را ببوسم. دستِ بهرام توکلی؛ دستِ سعید ملکان؛ دستِ بازیگران و هنروران؛ دستِ حمید خضوعی ابیانه؛ دستِ حبیب الله والی نژاد (مدیر فیلم و سریال سازمان اوج) و حتی دستِ احسان محمدحسنی (رییس سازمان هنری رسانه ای اوج) و خلاصه، دستِ همه آن هایی که برای ساخت «تنگه ابوقُرَیب» زحمت کشیدند.

👈🏼 اما اجازه می خواهم؛

🎬 بگویم که «تنگه ابوقُرَیب» فیلم سینمایی نیست! ترکیبی است از تصاویری دیدنی و جذاب که چون داستان و روایتی ندارد، در ذهن مخاطبانش ماندگار نمی شود. به همین خاطر است که خرده روایت هایی مثل داستان «ننه صدام» و پلان هایی از مردان و زنان شیمیایی شده (بدون نشان دادن حمله شیمیایی و نوع خاص انفجار و رنگ و بوی این حملات) و حتی پلان اصابت تیر به مغز یکی از بازیگران اصلی هم ابتر مانده و مثل جزیره هایی تنها باقی می ماند.

🎬 بگویم که خوشحالم احسان محمدحسنی نشان داد در دوره مدیریتش، سینماگران تا چه اندازه آزادند تا از امکانات شهرک سینمایی دفاع مقدس استفاده کنند اما بهرام توکلی، تجربه کافی برای بهره مندی از این امکانات را نداشت. همه چیز از تانک و نفربر گرفته تا اسلحه و فشنگ و دکورهای روستای کنعان (در سریال حضرت یوسف) مهیا بوده اما باز هم مخاطبی که در روزهای جنگ، عمیق شده، نمی تواند کاستی ها را نبیند.

🎬 بگویم که خوشا به حال بهرام توکلی که توفیق ساخت یک فیلم جنگی را پیدا کرد اما این «خوشا به حال» را نمی توان به راحتی برای مسئولان سازمان اوج هم به کار برد چرا که چند میلیارد پول بیت المال را برای ساخت تصاویری هزینه کردند که بی شک در اکران عمومی احتمالا به سختی بتواند هزینه فشنگ ها و گازوئیل تانک هایش هم را برگرداند!

🎬 بگویم که نوشتن نام عوامل در پایان فیلم و حتی بعد از نام شهدای گردان عمار، اقدامی تحسین برانگیز بوده و باید به مبدع آن، آفرین گفت اما این دلیلی نیست که از ضعف بازی همان بازیگرانی که نامشان می آید، چیزی نگفت. متاسفانه حتی جواد عزتی (در نقش مجید) و حمیدرضا آذرنگ (در نقش آقا خلیل) هم که فیلم های بیشتری در این موقعیت ها کار کرده اند، آنطور که انتظار می رفت، ظاهر نشده اند؛ چه برسد به علی سلیمانی (در نقش آقاعزیز) که خیلی زود شهید می شود و امیر جدیدی (در نقش حسن) که تا آخر هم به دنبال جایگان نقشش می گردد و ضعیف ترین بازی را در لحظه موجی شدن ارائه می دهد.

🎬 اجازه می خواهم بگویم که سکانس های جنگیِ فیلم خصوصا در 20 دقیقه آخر، بیشتر از هر چیز، جاه طلبانه است. البته حق بدهیم کارگردانی که هیچ تجربه ای در این فضاها ندارد، ناگهان با حجم عظیمی از امکانات روبرو شود و تصمیم بگیرد تا می تواند فوگاز بترکاند و گلوله شلیک کند!

🎬 اجازه می خواهم بگویم که نامی به عنوان مشاور نظامی در لیست عوامل دیده نمی شود و خامیِ سکانس های تنگه و دشت را شاید بشود به این موضوع ربط داد. شاید اگر مشاوری نظامی در کنار بهرام توکلی قرار می گرفت، صدای بیسیم شهید حسن باقری که در بهمن 1361 در فکه شهید شد، در تنگه ابوقریب و سال 67 به گوش نمی رسید!

🎬 با این همه باز هم دستان همه اهالی «تنگه ابوقُرَیب» را می بوسم؛ با دلی پر از «ای کاش» و البته امیدوار که روزی این بیگ پروداکشن های پرخرجِ جنگی، پرتاثیر هم بشوند و گردنمان را با نامشان بالا بگیریم. کاش روزی را ببینیم که این تولیدات، رنگ و بوی سینمایی به خود بگیرند و قبل از هر چیز، سیمرغ تماشاگران را به دست بیاورند.
1
1 هفته قبل

یونس
ماشاا......
خسته نباشید
0
1 هفته قبل

سپهر ساعدی
فیلمی که از نظر ساختار متفاوت از سایر هم موضوعات خود است... واچ از تکنیک بالایی در ساخت و فیلمبرداری برخوردار است. فیلم موضوع دارد اما قصه ندارد و تا در تکنیک درگیر است خوب است اما آنجا که به بازی می رسد. ریپ می زند. بازیها تلویزیونی است برخلاف خود فیلم که خیلی از سینمای ایران از نظر کارگردانی و فیلمبرداری جلوتر است.
1
2 هفته قبل

امید عباس آبادی
یه پیشرفت قابل توجه تو سینمای جنگ ایران .... جنگ رو از نمای نزدیک نزدیک تجربه کنید و مات و میخکوب شوید... اگر تو معرفی شخصیت ها بیشتر زمان میذاشت با یک درام بینظر جنگی رو به رو میشدیم...
0
2 هفته قبل

فاطمه هادی
با خانم وروجک موافقم
2
3 هفته قبل

وروجک
ممنون خانم هادی 😉
0
3 هفته قبل

فاطمه هادی
مچکرم
0
3 هفته قبل

وروجک
خانم سنگاپوری چرا ستاره دادین در حالی که فیلم رو ندیدین؟؟
1
3 هفته قبل

آرمین
اسمش شد تنگه ابوقریب
1
3 هفته قبل

منظوم
سلام خسته نباشید دوست عزیز.
تشکر توجه به نام آثار و به روز بودن نظراتتون.
این فیلم با توجه به تلفظ اسمش و وجود مکان حقیقی به اسم تنگه ابوغریب که منطقه جنگی بوده، پس اسم درست این فیلم تنگه ابوغریب هستش و «ابوقریب» اشتباه است.
موفق باشید.
1
3 هفته قبل

فاطمه سنگ پوری
خیلی دوست دارم این فیلم رو ببینم چون آقای امیر جدیدی توی این فیلم بازی کردن امیدوارم امسال تو جشنواره جایزه رو به نوید محمد زاده ندن و به آقای جدیدی بدن
0
3 هفته قبل