نقد فیلم ایرانی
همای ِ غرور
هنگامه ناهید: فیلم عاشقانه و دوست داشتنی آقای عبداللهی، کاملا توانسته فرم محتوا را حفظ کند و هوشمندانه لحظه‌ای از این دو یار، غافل نشود. فیلم مهیب شروع می‌شود، روان و مهیج ادامه می‌یابد و عاشقانه به پایان خوش می‌رسد آن هم با سکانسی جذاب و قاب‌بندی‌ای جذاب‌تر...
8 دقیقه قبل
دیو و دلبر فیلسوف در تهران
آرش پارساپور: فیلم سوفی و دیوانه برای مدیوم سینما کارکردی ندارد و می‌توانست تبدیل به یک نمایشنامه رادیویی بسیار خوب، یک کتاب داستانی قابل قبول و با کم کردن عناصر کش دهنده فیلم، تبدیل به یک نمایشنامه و تئاتر متوسط شود، اما حالا در پرده سینما تبدیل به یک فیلم سینمایی بد شده
23 دقیقه قبل
“مادری” قربانی نگاه زنانه کارگردان
محمدحسین قلی‌پور: اثر در فرم خود آن قدر معمولی عمل کرده است که درباره هیچ چیز آن نمی‌شود چیزی نوشت. نه بازی قابل توجهی در فیلم وجود دارد، نه تصاویر و قاب‌های بدیعی و نه هیچ چیز دیگر. تنها ابتکار خانم توکلی طرح موضوعات اینچنینی برای سنتی‌ترین شهر ایران است که از وزن کافی برای ابداعات یک فیلم اولی برخوردار نیست.
46 دقیقه قبل
سلام من شاهین هستم، یک گوسفند..."
علی سالاری نسب: سیدی کارگردانی است که در همه‌ی فیلم‌هایش حتی فیلمی مانند اعترافات ذهن خطرناک من حرف‌هایی برای گفتن به مخاطب دارد،ولی فراتر از آنکه بخواهد حرفی بزند سعی بر آن دارد تا سینمایی عمل کند و فرمی منحصر به فرد در فیلم‌هایش داشته باشد
20 ساعت قبل
هور زیباتر از ماهور و یا ماهورا
مهدی خرامان: ماهورا قصه گیرایی داشته است اما زرگرنژاد به خاطر الحاق‌های سنگینِ خود اجازه اوج‌گیری اثر را نمی‌دهد به همین دلیل، داستان فرود مناسبی ندارد.در هر حال داستان «هور» نیازی به الحاق حروف دیگری برای تعریف قصه ندارد، زیرا «داستان‌های تاریخی» یکبار موجب تغییرِ سرنوشت آدم‌ها شده اند، وکارگردان تنها باید هنرِ خوب تعریف کردن قصه را داشته باشد.
21 ساعت قبل
یک خشت نافرم !
برومند شکری: فیلم هزارپا با وجود نواقص از تدوین خوبی برخوردار نیست و سکانس‌های بی‌ربط فراوانی در آن دیده می‌شود. اگر چه همین موضوع ممکن است از نگاه مخاطبی که شیفته بازیگران و موضوع قصه است دیده نشود ولی حداقل انصافی که کارگردان می‌توانست به خرج بدهد این بود که شعور مخاطب را با چنین اقدامی‌به سخره نمی‌گرفت.
21 ساعت قبل
کدام داستان؟ کدام سینما؟
افشین علیار: اگر فیلمنامه چندبار بازنویسی می‌شد در وجه حامل می‌توانست یک فیلم معمولی سینمایی باشد، در شرایط کنونی این فیلم برای مخاطب به هیچ وجه جذابیت نداشته و فیلمی‌ست که به سرعت فراموش می‌شود.
21 ساعت قبل
حال و هوایی نیمه فانتزی
میثم کریمی: « لس آنجلس تهران » را می‌توان یکی از سطحی‌ترین و بی‌مزه‌ترین کمدی سال‌های اخیر سینما دانست که نه می‌تواند بخنداند و نه حرف تازه‌ای برای گفتن دارد. فیلم چند شخصیت تک بُعدی دارد که از این سو به آن سو می‌روند و بی‌مزه‌ترین موقعیت‌های کمیک را به اجرا در می‌آورند تا مخاطب با تماشای آن‌ها به خنده بیفتد.
1 روز قبل
پرسه در حوالی مرگ
مدیسا مهراب پور: اغراق بیش‌ازحد در نمایش بدبختی که پایه ثابت آثار توکلی ست در اینجا شدیداً به ضرر فیلم تمام می‌شود و هرچه را به‌سختی رشته کرده‌اند، پنبه می‌کند.فیلم قرار است با پرسه‌زنی‌های سیالش یک نوگرایی در ژانر خودش باشد و بدعت جدیدی را بنیان بگذارد اما درنهایت تنها تبدیل به یک مرثیه‌سرایی می‌شود.
1 روز قبل
روایتی ضعیف از سوژه‌ای تکراری
نفیسه ترابنده: کارگردان خواسته تفاوت فیلمش را با فیلم‌های دیگر سینمای امروز کشور با شکستن مرزهای پوشش بازیگران نشان دهد. قهرمان اصلی فیلم در بیشتر سکانس‌ها چیزی بر سر ندارد به جز یک تکه باند! همچنین برای اولین بار در این فیلم یک زن زیر دوش آب نشان داده می شود!
2 روز قبل
آوانتاژ
مدیسا مهراب پور: «عرق سرد» هم مانند «من» یک فیلم زنانه است و بیرقی دوباره سراغ زنی (نه شبیه به زنان معمولی که در اطرافمان می‌بینیم که زنانی با شکل زیست ویژه) رفته تا با تعریف داستان زندگی‌اش او را تبدیل به قهرمان خود کند. «عرق سرد» درباره برخورد و فاعلیت زنانه قهرمانش با جامعه مردسالارانه و رفتارهای ضدونقیض و خشن مردان اطرافش است
2 روز قبل
ساده مانند مستند
هومن نشتائی: «بلوک 9 خروجی2» فیلمی تاثیر گذار است که از دیدن‌ش پشیمان نمی‌شوید اما برایتان حتما تکراری جلوه خواهد کرد. منتظر شگفتی نباشید چون فیلم می‌خواهد به ساده ترین روش حرف خود را بزند و برود.
16 مهر 1397
بی‌اصالت، بیگانه
سعید گرامی: "سوفی و دیوانه" به لحاظ هنری فیلم موفقی نیست. محتوای فیلم اگرچه در ظاهر مفید و سازنده است اما در بطن آن رگه‌هایی از سیاه‌نمایی دیده می‌شود. به نظر می‌رسد پنج سال وقفه در فیلمسازی نیز نتوانسته دانش سینمایی کرم‌پور را به حد مطلوب برساند و "سوفی و دیوانه" در مقایسه با فیلم‌های گذشته او پیشرفت چندانی نداشته است.
16 مهر 1397
گفتار سینمایی؟!
علیرضا حنیفی: فیلم یک مشکل اساسی دارد و آن اینکه بدوی‌ترین قانون درام، برخورد شخصیت‌ها با یکدیگر، را نادیده می‌گیرد. ما نیز بر اساس یک سری پیش فرض‌ها مجبور به دنبال کردن فیلم هستیم.
15 مهر 1397
بد جلو می‌رود و بدتر تمام می‌شود!
شایان شفایی: فیلم راه رفتن روی سیم ادعای هنری دارد. فیلم می‌خواهد بگوید که برای هنر ارزش قائل است. این مسئله را هم در بخش‌های مختصر و کوچک فیلم شاهد هستیم هم در بخش‌های مهم‌تر و کلیدی‌تر. اما متاسفانه پرداختن به همین مسئله هم به خوبی انجام نشده و مشخص است که فیلم تنها ادعای این را دارد که هنر ارزشمند است
15 مهر 1397
داستانی پر از زیبایی
الناز بهبهانی: فیلم ماهورا در هور و حوالی سال ۵۹ اتفاق می‌افتد. داستان زرگرنژاد پر از زیبایی، نماد، جان‌بخشی به طبیعت بی‌جان و خونِ دلِ آدمی است. چه برای عشق، چه مرگ. داستانی که روی کاغذ بسیار مسحورکننده و به‌یادماندنی به نظر می‌رسد.
15 مهر 1397
داغی بر پیشانی
ساناز رمضانی: «مغزهای کوچک زنگ‌زده» از آن دسته فیلم‌هایی است که بعد از ترک سالن سینما همراهتان خواهد ماند و تا چند روز در فضای زرد و غبارگرفته فیلم اسیر خواهید بود و از خود سؤال خواهید کرد، چوپان کیست، گله کجاست؟
14 مهر 1397
وقتی فیلم، نزد مؤلف‌اش، «اصالت وقوع» ندارد!
کاوه قادری: فرزاد مؤتمن البته به لحاظ تکنیکی کوشیده در دنیای جدید نیز زیست بایسته و متناسب را داشته باشد؛ دست کم نشان به آن نشان که کوشیده از طریق کات‌های پرتعداد و دکوپاژ و تقطیع‌های پی در پی، ریتم تدوین فیلم را شتابان و حادثه‌ای کند.
14 مهر 1397
خرده جنایت‌های زن و شوهری
ساناز رمضانی: «عرق سرد» ازلحاظ فرمی به‌پای «من» نمی‌رسد و توانایی‌های قصه‌گویی بیرقی را به‌خوبی نشان نمی‌دهد اما فیلمی است که از بطن جامعه و نیاز امروز آمده است و تلاشی ستودنی است که باید تکرار شود تا به بار بنشیند.
11 مهر 1397
قدیمی و خاک خورده
مدیسا مهراب پور: «جاده قدیم» شروع خوبی دارد. تیتراژ دل‌نشین آغازین فیلم، دروازه خوش‌نقش‌ونگاری برای ورود به جهان فیلم است و تماشاگر را مشتاق مواجهه با اثر می‌کند و کم‌وبیش او را به یاد «بزرگراه گمشده» دیوید لینچ می‌اندازد.حتی پس از تیتراژ هم مدخل ورودی فیلم و مقدمه‌چینی‌هایش موفق می‌شود فضای گرم و صمیمانه‌ای را از زندگی خانواده قهرمانش یعنی مینو برای تماشاگر بسازد.
10 مهر 1397