‏حسین علیزاده‏


حسین علیزاده، ردیف‌دان، آهنگ‌ساز، پژوهش‌گر و نوازنده تار و سه‌تار، سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. وی فارغ‎التحصیل دانشکده‎ی "هنرهای زیبای دانشگاه تهران" و دانشگاه آزاد "برلین" است. حسین علیزاده، چهاربار جایزه‎ی بهترین موسیقی فیلم را از جشنواره‎ی فیلم فجر برای فیلم‌های «گبه»، «زشت و زیبا»، «آواز گنجشک‌ها» و «ملکه»، جایزه‎ی بهترین موسیقی متن برای فیلم «آسمان زرد کم عمق» در جشن انجمن منتقدان سینمای ایران در سال (1392)، را در کارنامه دارد.

تولد:

1330/06/01 (سن: 65 سال)
برنده 4 و نامزد 1 سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر

سوابق کاری «حسین علیزاده»

با خرید قانونی و شرعی فیلم‌های ایرانی، علاوه بر حمایت از تولید ملی می‌توانید در ادامه حیات صنعت تولید فیلم و سریال ایرانی نیز سهمی داشته باشید. علاوه بر این،‌ با دانلود آثار آن‌ها را همیشه در رایانه خود ذخیره خواهید داشت و دیگر نگران گم شدن DVD‌ فیلم‌ها نخواهید بود :)

بیوگرافی / زندگی‌نامه «حسین علیزاده»

حسین علیزاده ۱ شهریور سال ۱۳۳۰ در منطقه‎ی سید نصرالدین بازار تهران از پدری اهل ارومیه و مادری اهل تهران متولد شد. حسین علیزاده دارای دو فرزند به نام‌های صبا (نوازنده‎ی کمانچه) و نیما (نوازنده‎ی رباب و تار) است که در گروه «هم‌آوایان» زیر نظر علیزاده فعالیت دارند. وی پس از تحصیل در هنرستان موسیقی به دانشکده‎ی "هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت و هم‌زمان در مرکز حفظ و اشاعه‎ی موسیقی به یادگیری و اجرای کنسرت پرداخت. علیزاده نزد هوشنگ ظریف، حبیب‌الله صالحی، محمود کریمی، علی‎اکبر شهنازی، داریوش صفوت، نورعلی برومند، سعید هرمزی، یوسف فروتن و عبدالله دوامی موسیقی آموخته‌است و در سال‌های آغازین دهه‎ی (۱۳۶۰) خورشیدی در دانشگاه آزاد "برلین" نیز تحصیل کرده‌است.

حسین علیزاده در سال (۱۳۴۷) عضو ارکستر رودکی بود. دو کنسرت وی در جشن هنر شیراز و در آغاز راه به عنوان یکی از وزنه‌های موسیقی ایرانی بود. علیزاده با عضویت در کانون چاووش همراه با دیگر استادان موسیقی ایران از جمله محمدرضا لطفی و پرویز مشکاتیان آثار جاودانه‌ای در موسیقی ایران به نام مجموعه‎ی «آلبوم‌های چاووش» اجرا کرد و نیز با آموزش به هنرجویان موسیقی تأثیر مهمی در تربیت موسیقی‌دانان و نوازندگان پس از انقلاب گذاشت. علیزاده در اوایل دهه‎ی هفتاد ریاست هنرستان موسیقی را بر عهده داشت. وی تا سال (۱۳۸۴) با محمدرضا شجریان در قالب گروهی چهار نفره همراه با کیهان کلهر و همایون شجریان به برگزاری کنسرت و اجرای برنامه در کشورهای مختلف مشغول بود. «سلانه» سازی است که زیر نظر علیزاده توسط سیامک افشاری ساخته شده‌است و صدایی شبیه عود و تار دارد. ابداع مقام «داد و بیداد» که از ترکیب گوشه‎ی «داد» از دستگاه ماهور و گوشه‎ی «بیداد» از دستگاه همایون است از دیگر ابتکارهای حسین علیزاده است. علیزاده در سال (۱۳۹۰) فعالیت‌های آموزشی خود را با عنوان «مکتب علیزاده» از سرگرفت و برای این منظور وب‌سایتی با همین عنوان را راه‌اندازی و آن را، تنها وب‌سایت رسمی و مورد تأیید خود معرفی کرد.

این نوازنده‎ی برجسته پس از انقلاب به منظور تحصیل و تدریس به آلمان رفت و به عنوان تز دوره‎ی آهنگسازی قطعه‎ی «عصیان» را ساخت. با برگشت به ایران در سال شصت و هفت به اجرای شورانگیز و ترکمن پرداخت که دریچه‎ای جدید به روی موسیقی ایران گشود. تک‌نوازی‎ها و هم‌نوازی‎های وی با ارشد تهماسبی، سخنرانی و اجراهای متعدد در ایران و خارج از ایران، ضبط آثار، اجرای ردیف میرزاعبداله فراهانی، تدوین کتاب‎های «ده قطعه برای تار» که آثارش را ارائه کرده، کتاب‎های آموزشی، کاست‎های آموزشی، تدریس تار و سه‎تار، کار بر روی مقام ابداعی و اجرای کنسرت‎های داد و بیداد، ساخت موسیقی فیلم از جمله فعالیت‎های وی در سال‎های پس از انقلاب است. علیزاده عضو هیئت موسس و اولین مدیرعامل خانه‎ی موسیقی بوده و سخنگوی شورای عالی خانه‎ی موسیقی نیز است(تا سال 1395).

از حسین علیزاده کتاب‎هایی نظیر؛ «ده قطعه برای تار ۱»، «ده قطعه برای تار ۲»، «ده قطعه برای تار ۳»، «ده قطعه برای تار ۴»، «آموزش سه‌تار، دوره مقدماتی»، «آموزش تار و سه‌تار، دوره متوسطه»، «ردیف مقدماتی تار و سه‌تار (کتاب سوم هنرستان)» و «بوسه‌های باران» تصنیف‌های حسین علیزاده انتشارات ماهور (۱۳۸۴)، به چاپ رسیده‎است. حسین علیزاده آهنگسازی آثاری نظیر؛ «دلشدگان» (۱۳۷۰)، «گبه» (۱۳۷۴)، «زشت و زیبا» (۱۳۷۷)، «زمانی برای مستی اسب‌ها» (۱۳۷۸)، «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند» (۱۳۸۶)، «آواز گنجشک‌ها» (۱۳۸۷) و «ملکه» (۱۳۹۰)، را برعهده داشته‎است.

حسین علیزاده، چهاربار جایزه‎ی بهترین موسیقی فیلم را از جشنواره‎ی فیلم فجر برای فیلم‌های «گبه»، «زشت و زیبا»، «آواز گنجشک‌ها» و «ملکه»، جایزه‎ی بهترین موسیقی متن برای فیلم «آسمان زرد کم عمق» در جشن انجمن منتقدان سینمای ایران در سال (1392)، را در کارنامه دارد. وی همچنین تا به حال سه بار برای آلبوم‌های «فریاد»، «بی تو به سر نمی‌شود» و «به تماشای آب‌های سپید» نامزد دریافت جایزه‎ی گرمی در بخش «بهترین آلبوم سنتی جهان» شده‌است. جوایز گرمی معتبرترین جایزه‎ی صنعت ضبط و پخش موسیقی در آمریکا محسوب می‌شوند.

حسین علیزاده در هفتم آذر (۱۳۹۳) در نامه‌ای بدون ذکر دلیل روشن از دریافت «نشان شوالیه هنر و ادب فرانسه» اعلام انصراف کرد و نوشت که «خود را بی‌نیاز از دریافت هر نشانی» می‌داند. علیزاده در عین حال گفته‎است که «هدیه ملت بافرهنگ فرانسه» را «ارج می‌نهیم». وی در نامه‎ی خود گفت: «اگر سفیر سیاسی و فرهنگی کشور فرانسه هدیه‎ی ملت بافرهنگ فرانسه را به سینه‎ی هنرمندان بزرگ ما نصب می‌کند آن را ارج می‌نهیم و ما نیز ستایش می‌کنیم ستارگان پرافتخار تاریخ خود را.» علیزاده با این حال با لحنی انتقادآمیز اضافه کرد که «شاید اگر در دیار ما توجه و درک از هنر والای موسیقی نزد مسئولان می‌بود، یک هدیه و عنوان غیرخودی این همه انعکاس نداشت. وقتی در فضای هنری نور کافی نباشد، چراغی کوچک خورشید می‌شود». وی در پایان‌ نامه‎ی خود نوشت: «ضمن قدردانی از مسئولان کشور و سفارت فرانسه، به احترام مردم هنرپرور و هنردوست ایران به نام حسین علیزاده قناعت کرده تا آخر عمر به آن پیشوند یا پسوندی نخواهم افزود.» حسین علیزاده در نامه‎ی خود دلیل روشنی برای این اقدام ذکر نکرد.

نظرات مردم (1 نظر)


مهسا
بهترینه بهترین
0
47 هفته قبل